II SA/Gl 558/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.

W dniu 26 maja 2017 r. R. L. złożył w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona R. L. w dniu 9 marca 2017 r. Jednakże od dnia 17 stycznia 2017 r. do dnia 5 września 2017 r. skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim i jak wyjaśnił w dniu 25 maja 2017 r. czując się lepiej dostarczył skargę do siedziby organu. Akta sprawy wskazują że skarżący jest osobą niepełnosprawną i cierpi na liczne schorzenia zdrowotne, a z powodu [...] ma problem z załatwianiem spraw urzędowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 25 maja 2017 r., tj. w dacie w której według skarżącego jego stan zdrowia uległ polepszeniu w stopniu umożliwiającym wniesienie skargi. Następnego dnia skarżący sporządził skargę i złożył ją w siedzibie organu wraz z przedmiotowym wnioskiem. Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd uznał, że skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z przedłożonych przez skarżącego kserokopii zwolnień lekarskich przebywał on na zwolnieniu lekarskim w okresie, w którym upłynął mu termin do wniesienia skargi w rozpatrywanej sprawie, tj. dnia 10 kwietnia 2017 r. Nie ulega wątpliwości, że zły stan zdrowia skarżącego utrzymujący się przez dłuższy okres czasu, mógł uniemożliwić mu dochowanie terminu do wniesienia skargi, zwłaszcza, że skarżący podkreśla, iż ma problemy z załatwianiem spraw urzędowych, cierpiąc na [...]. Mając na uwadze powyższe okoliczności podkreślić wymaga, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, aczkolwiek mająca charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 Ppsa zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi, w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa.