II SA/Gl 525/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii skargi kasacyjnej organu odwoławczego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2017 r. postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną. 2. zwrócić organowi odwoławczemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Wyrokiem z dnia 13 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na skutek skargi I.M., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej i umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie. W ustawowym terminie umocowany do sporządzenia skargi kasacyjnej pełnomocnik organu odwoławczego wniósł do Sądu ten środka zaskarżenia od powyższego wyroku. Na podstawie zarządzenia z dnia 10 listopada 2017 r. w/w pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Do wykonania tego wezwania wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 22 listopada 2017 r. Do dnia niniejszego posiedzenia niejawnego nie został jednak uzupełniony powyższy brak formalny skargi kasacyjnej. Tymczasem, zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, skarga kasacyjna jako pismo kwalifikowane musi spełniać określone wymogi formalne m.in. zawierać wniosek o rozpoznanie jej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi kasacyjnej skutkuje jej odrzuceniem, zgodnie z art. 178 Ppsa. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego wezwania, nie złożył wymaganego wniosku albo oświadczenia należało zatem orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 178 Ppsa. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.