II SA/Gl 52/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku- Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 (pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 15 stycznia 2020 r. L. R. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego R. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku- Białej z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie warunków zabudowy terenu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie: numeru PESEL skarżącego, 10 dodatkowych odpisów skargi oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi- w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 stycznia 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W odpowiedzi pełnomocnik, w piśmie z dnia 27 stycznia 2020 r., wskazał numer PESEL skarżącego. Jednocześnie nadesłał 10 odpisów skargi, jednak brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. nr 2019, poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym w art. 57 § 1 p.p.s.a. stwierdzono, iż skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła wszystkich dokumentów z których wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane w sposób dostateczny umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Z kolei na mocy art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny, jednakże na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego, jednakże brak jest w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa spełniającego wymogi wskazane w powyżej przytoczonych przepisach. Pomimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi pełnomocnictwo nie zostało przedłożone. Na marginesie wskazać należy, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego radcy prawnemu R. M., jednakże pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1379/16; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 241/15; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 654/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1373/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 142/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 503/13, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt II OZ 745/19- dostępne w bazie orzeczeń CBOIS). Postępowanie sądowoadministracyjne jest procedurą odrębną w stosunku do postępowania administracyjnego i nie stanowi jego kontynuacji, a zatem do wskazanych postępowań stosuje się dwie odrębne regulacje ustawowe. W konsekwencji powyższego do każdej indywidualnej sprawy sądowoadministracyjnej należy złożyć osobne pełnomocnictwo nawet w sytuacji, gdy dokument pełnomocnictwa wykazany przed sądem jest tożsamy z dokumentem pełnomocnictwa złożonym w toku postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.