II SA/Gl 511/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia G. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 511/16 o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia postanawia: odrzucić zażalenie. Sygn. akt II SA/GI 511/16

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego. Skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, w piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2017 r. wystąpił z zażaleniem na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie art. 2, w sprawach wszczętych po tej dacie, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 i 2 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 P.p.s.a., ani żaden inny przepis P.p.s.a. nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji. W związku z powyższym, zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. ----------------------- Sygn. akt II SA/GI 511/16