IV SA/Wa 767/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z 21 kwietnia 2017 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...]. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej również "Spółka", "skarżąca") wniosła do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10000 (dziesięć tysięcy) złotych za prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów. W piśmie z 21 kwietnia 2017 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Spółka podniosła, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci uiszczenia przez kary pieniężnej, która nie jest zasadna. Z uwagi natomiast na działalność strony skarżącej, która jest spółką komunalną i ponosi koszty na zaspokojenie potrzeb gminy, każde uszczuplenie majątku powoduje powstanie ryzyka nieprawidłowego wykonywania zadań. Skarżąca podkreśliła, że środki budżetowe na jej działalność są zaplanowane dokładnie, a ubytek kwoty wskazanej w decyzji wymagać będzie przesunięcia środków przeznaczonych na inne cele, a to negatywnie wpłynie na społeczność lokalną i jej interesy. Skarżąca dodała, że uwzględnienie wniosku nie spowoduje żadnych negatywnych skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową czy niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast za trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć takie prawne i faktyczne skutki, które powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na skarżącą kary pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku przedstawiła argumentację, która w jej ocenie spowoduje znaczną szkodę i wywoła trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności do jakich odwołała się Spółka dotyczyły zasadności skargi oraz konieczności zmiany przeznaczenia środków w budżecie, z naruszeniem interesów lokalnej społeczności. Odnosząc się do argumentacji dotyczącej niezasadności naliczonej kary Sąd uznał, że zmierzają one do podważenia legalności zaskarżonego aktu administracyjnego. Tym samym nie mogą podlegać ocenie Sądu przez pryzmat udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej. Niedopuszczalne jest bowiem badanie zarzutów skargi już na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Z kolei twierdzenia skarżącej dotyczące wyrządzenia znacznej szkody dotyczące konieczność wprowadzenia zmian w budżecie, a co będzie godzić w interesy lokalnej społeczności, w ocenie Sądu, są niewystarczające do oceny wniosku pod kątem spełnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Spółka nie przedstawiła żadnych konkretnych i aktualnych danych dotyczących jej sytuacji finansowej, w szczególności nie wskazała wielkości dochodów i ponoszonych wydatków. Niemożliwym było zatem przeprowadzenie analizy, czy zapłata kary w wysokości 10 000 zł przez Spółkę, której wysokość kapitału zakładowego wynosi 1 005 750 zł (co wynika z dołączonego do skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), wiązałaby się z wyrządzeniem jej znacznej szkodą bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji Sąd uznał, że okoliczności podniesione we wniosku w żaden sposób nie wskazują, że w istocie wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do tak dalece idących skutków, by zasadne było udzielenie Spółce ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.