II SA/Gl 439/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. i A. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego H. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego z wpisu od skargi 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku formularza podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z synem - A. Z., zamieszkując w budynku o pow. 105 m2. W skład jego majątku wchodzi również nieruchomość gruntowa (łąka) o pow. 17.000 m2. A. Z. nie uzyskuje żadnych dochodów, natomiast H. Z. uzyskuje świadczenie emerytalne w kwocie 1346,90 zł netto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty, w oparciu o które ustalono, że opłaty za energię elektryczną wynoszą 87,97 zł; rachunek za telefon opiewa na kwotę 26,78 zł; opłaty za wodę (w ujęciu miesięcznym) 18 zł; opłata za odpady komunalne – 17 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. poz. 1369 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. W rozpoznawanej sprawie, jakkolwiek sytuacja materialna skarżącego jest niewątpliwie trudna, co uzasadnia zwolnienie go z wpisu od skargi w kwocie 500 zł, to jednak nie można stwierdzić, że jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie w całości. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że skarżący dysponuje stałym źródłem dochodu. Nie jest to dochód znaczący, nie mniej jednak pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Zważyć przyjdzie, że bieżące koszty utrzymania, ustalone w oparciu o nadesłane przez stronę dokumenty wynoszą około 150 zł. Z tej perspektywy stwierdzić wypada, że niemalże cały dochód strony pozostaje do jego dyspozycji. W tym kontekście podkreślić trzeba, że mając na względzie właśnie wysokość dochodów skarżącego zwolniono go z wpisu od skargi w całości, albowiem nawet uiszczenie części wpisu mogłoby nastręczać dlań zbyt daleko idące problemy. Na oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zaważył natomiast przede wszystkim fakt, iż pełnoletni syn skarżącego pozostaje, z niewiadomych przyczyn bez zatrudnienia, w sytuacji koniunktury na rynku pracy. Okoliczność ta nie może uzasadniać przychylenia się do wniosku strony zwłaszcza, że nie powołano żadnych faktów, które wskazywałyby na to, iż istnieją obiektywne przeszkody w podjęciu zatrudnienia. W oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.