II SA/Gl 1979/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość rolną w kwestii wniosku skarżącej o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1979/13 oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1979/13 w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1979/13 oddalono wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Od rozstrzygnięcia tego skarżąca wniosła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 272/14. W odpowiedzi na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Z treści formularza wniosku PPF wynika, że skarżąca samotnie mieszka w lokalu o pow. 60 m2 i dysponuje oszczędnościami w kwocie 400 zł. Źródłem utrzymania się skarżącej jest świadczenie rentowe wraz z dodatkiem w wysokości 2206,34 zł netto miesięcznie, a po odliczeniu wydatków do jej dyspozycji pozostaje kwota 600 zł na wyżywienie. Dodatkowo oświadczyła, że jej stan zdrowia uległ pogorszeniu, w związku z czym zdecydowanie zwiększyły się jej wydatki na zakup lekarstw i dojazdy do lekarzy. Na dowód powyższego załączyła liczne zaświadczenia wystawione przez lekarzy oraz fakturę wystawioną przez aptekę na kwotę 146,07 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , zważył co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie kwestia przyznania skarżącej prawa pomocy była już przedmiotem rozpoznania zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 272/14, który oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1979/13. Postanowienia w przedmiocie prawa pomocy należą do tzw. postanowień niekończących postępowania w sprawie, które - stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić i zmienić takiego postanowienia. Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zmianę zarówno okoliczności faktycznych, jakie stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, jak również okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wcześniej zapadło. Gdy chodzi o zmianę okoliczności faktycznych to zmiana powinna być tego rodzaju, aby wpływała w istotny sposób na sytuację materialną strony i jej możliwości ponoszenia kosztów postępowania. Zdaniem Sądu zmiana taka nie została przez skarżącą wykazana. Dokonując oceny okoliczności podnoszonych przez skarżącą w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, stwierdzić bowiem trzeba, że sytuacja majątkowa skarżącej nie zmieniła się w stopniu uzasadniającym zmianę postanowienia z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1979/13. Nadal nie wykazała, że w jakiej dokładnie wysokości ponosi wydatki na leczenie. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, który wynosi 2206,34 zł netto miesięcznie, a także fakt, że posiada ona oszczędności w kwocie 400 zł, nie można uznać, że spełnia określone w art. 245 i art. 246 § 1 p.p.s.a. przesłanki przyznania jej prawa pomocy. Nie wykazała, aby nastąpiła istotna zmiana jej sytuacji osobistej i majątkowej, która powodowałaby brak możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych i kosztów ustanowienia pełnomocnika. Treść ponownie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie odbiega od treści pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji zdaniem Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że doszło w sprawie do zmiany okoliczności w rozumieniu art. 165 p.p.s.a.