II SA/Gl 1926/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 19 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 24 października 2023 r. P. G. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 19 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w dniu 27 czerwca 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wydał decyzję nr [...], znak: [...], nakazującą Panu P.G., jako inwestorowi, dokonać rozbiórki budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr 1 w W.. W dniu 21 lipca 2023 r. do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach wpłynęło, wraz z aktami sprawy, odwołanie z dnia 12 lipca 2023 r. od decyzji organu powiatowego nr [...], znak: [...], złożone przez A. G. - pełnomocnika P. G. Pismem z dnia 8 sierpnia 2023 r. organ wezwał A. G., pod rygorem pozostawienia odwołania z dnia 12 lipca 2023 r. bez rozpoznania, do uzupełninia braków formalnych powyższego odwołania poprzez uzupełnienie go o złożenie pełnomocnictwa udzielonego A. G. przez skarżącego do prowadzonego pod znakiem: [...], postępowania. W dniu 21 sierpnia 2023 r. do organu wpłynął e-mail skarżącego, do którego załączono zdjęcie pełnomocnictwa (bez daty) udzielonego A. G. przez skarżącego. Pismem z dnia 27 września 2023 r. organ wezwał skarżącego oraz A. G. pod rygorem pozostawienia odwołania z dnia 12 lipca 2023 r. bez rozpoznania, do uzupełninia jego braków formalnych poprzez uzupełnienie go o złożenie przez skarżącego podpisu certyfikowanego lub podpisu własnoręcznego pod załączonym do odwołania pełnomocnictwem udzielonym Pani A. G. w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie zostało odebrane przez skarżącego i A. G. w dniu 12 października 2023 r. Do organu ponownie wpłynęło zdjęcie pełnomocnictwa (bez daty) udzielonego A. G. przez skarżącego. W zakreślonym przez organ terminie nie został uzupełniony brak formalny odwołania z dnia 12 lipca 2023 r., tj. nie przedłożono do akt sprawy pełnomocnictwa udzielonego A. G. przez skarżącego uzupełnionego przez niego o podpis certyfikowany lub podpis własnoręczny. W związku z powyższym pismem z dnia 19 października 2023 r., nr [...] organ, działając na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego zawiadomiło A. G. i skarżącego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Odnosząc treść art. 3 p.p.s.a. do przedmiotu skargi wniesionej do tutejszego Sądu należy wskazać, że zaskarżone pismo informujące o pozostawieniu odwołania skarżącego bez rozpoznania nie należy do żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., zatem nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Należy wskazać, że pozostawienie odwołania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej k.p.a., nie następuje ani w drodze decyzji, ani też w drodze postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie. Nie jest to jednak czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie dotyczy bowiem uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 485/07 oraz z 29 września 2016 r., sygn. akt II OSK 2284/16). Sąd, podzielając powyższe stanowisko, uznał że skarga wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na pozostawienie pisma (odwołania) bez rozpoznania (art. 64 § 2 kpa) przysługuje bowiem skarga na bezczynność organu, stosowanie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (uchwała NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13). Powyższe oznacza, że do kontroli sądowej kwestionowanej czynności organu, skarżąca może doprowadzić jedynie wnosząc skargę na jego bezczynność w rozpoznaniu odwołania, przy zachowaniu wszelkich niezbędnych wymogów do jej złożenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne sa w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowych.