II SA/Gl 1672/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 25 października 2023 r. sprawy ze skargi L. K. (K.) na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia 31 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie usunięcia drzew postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) zł, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. L. K. (dalej jako: skarżący) złożył skargę sądową na decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia 31 lipca 2023 r. nr [...], którą umorzono postępowanie w sprawie usunięcia drzew bez zgody posiadacza nieruchomości, rosnących na działce o nr ewid. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", skargę sądowoadministracyjną można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez które to wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja jest decyzją organu pierwszej instancji, od której stronie przysługiwała możliwość wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia. Skargę do sądu administracyjnego można wnieść od ewentualnej decyzji wydanej przez organ drugiej instancji po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od decyzji pierwszoinstancyjnej. W treści zaskarżonej decyzji znalazło się stosowne pouczenie co do trybu i terminu wniesienia środka zaskarżenia od tej decyzji. W związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na decyzję organu pierwszej instancji, a zatem bez wyczerpania przysługujących mu środków zaskarżenia, skargę tą należało uznać za niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.