II SA/Gl 1581/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi "A" w O. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 34 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania Spółki "A", z siedzibą w O. (dalej też jako skarżąca lub Spółka) od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. z dnia [...] r. znak [...], odmawiającej wydania jej pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód w ramach usług wodnych, poprzez odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych oraz wprowadzanie ścieków przemysłowych do urządzenia wodnego - rowu, pochodzących z terenu zakładu "A" sp. z o.o. zlokalizowanego w O. przy ul. [...], za pośrednictwem istniejącego wylotu W-1, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. (dalej jako organ odwoławczy) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia podał, że objęta odwołaniem decyzja została doręczona skarżącej w dniu 26 sierpnia 2020 r., o czym świadczy data na pocztowym druku: "Potwierdzenie odbioru". Zgodnie z art. 129 Kpa, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (§ 1), w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (§ 2). W związku z powyższym, ostatnim dniem do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji był dzień 9 września 2020 r. Zgodnie z art. 57 § 2 Kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Odwołanie Spółki datowane jest na dzień 8 września 2020 r., jednak nadane zostało w dniu 10 września 2020 r. w urzędzie pocztowym w O., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie nadawczej. A zatem skarżąca nie dochowała czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Skarżąca nie skorzystała z możliwości przewidzianej w przepisach art. 58 § 1 i § 2 Kpa, stanowiących, iż na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, należy przywrócić termin, przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec wniesienia odwołania po terminie, należało na podstawie art. 134 Kpa stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia. W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie, reprezentowana przez radcę prawnego skarżąca, wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzuciła, że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem: - przepisów postępowania tj. art. 57 § 5 pkt 2 Kpa poprzez brak przyjęcia, że odwołanie strony zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w ustawowym terminie do jego wniesienia, a w konsekwencji strona nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania; - art. 81a Kpa poprzez jego niezastosowanie i brak przyjęcia, że wątpliwości co do stanu faktycznego w niniejszej sprawie - dotyczące kwestii wniesienia odwołania w terminie, powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść strony. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki podniósł, że jest ona obsługiwana przez placówkę pocztową w O. oddaloną od jej zakładu 5 km. Zostało z nią ustalone, że jej pracownik dostarczający listy i inne przesyłki będzie zabierał również od skarżącej korespondencję wychodzącą, w tym listy polecone. Odwołanie zostało przekazane temu pracownikowi w terminie, lecz w dniu 8 września 2020 r. nie nadał on listu, który to odwołanie zawierał, lecz "udał się do domu". Nadał odwołanie dopiero 2 dni później, tj. 10 września 2020 r. Należało zatem przyjąć, iż strona działała z należytą starannością. Nie może bowiem ponosić winy i odpowiedzialności za brak staranności ze strony pracownika poczty. Należało zatem przyjąć, że Spółka dochowała terminu, ponieważ odwołanie zostało przekazane pracownikowi poczty w terminie ustawowym do wniesienia odwołania od decyzji tj. 8 września 2020 r. i to on winien dochować należytej staranności polegającej na jego nadaniu w tym samym dniu. Ewentualne istniejące w tym względzie wątpliwości powinny być zgodnie z art. 81a Kpa, rozstrzygnięte na korzyść skarżącej. Została ona bowiem pozbawiona uprawnienia do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślono, że o nadaniu odwołania w terminie decyduje data stempla pocztowego placówki pocztowej. Nadto podkreślono, że skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających zawarcie powoływanego w skardze porozumienia z Pocztą Polską. Po rozpoznaniu sprawy w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a to zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw. Jak to prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, a co wynika z treści art. 57 § 5 pkt 2 Kpa, termin uważa się za zachowany m.in. jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że nadaniem pisma w rozumieniu tej normy nie jest przekazanie pisma pracownikowi Poczty Polskiej w siedzibie strony lub w miejscu jej zamieszkania. Nie stanowi to bowiem nadania pisma w placówce pocztowej. W konsekwencji zasadnie przyjął organ, że skarżąca odwołanie nadała w dniu 10 września, gdy tymczasem termin do jego wniesienia upłynął 9 września 2020 r. Skoro jednocześnie odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu, to organ był zobowiązany stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a to zgodnie z treścią art. 134 Kpa. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie odpowiada obowiązującemu prawu. Mające w tym względzie zastosowanie w/w przepisy nie budzą żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Chybiony jest zatem zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 81a Kpa. Marginalnie jedynie należy w ślad za organem odwoławczym podnieść, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała, aby z Urzędem Pocztowym w O. wiązała ją jakaś umowa, o jakiej w skardze mowa (pomijając już okoliczność związania jej treścią na gruncie prawa administracyjnego przy wykładni art. 57 § 5 pkt 2 i art. 134 Kpa). Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.