II SA/Gl 1517/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na czynność Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] roku w przedmiocie zmiany oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

W dniu 8 grudnia 2020 roku K. K. złożyła za pośrednictwem platformy ePUAP skargę na czynność Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] r. w przedmiocie zmiany oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 stycznia 2021 roku wezwano skarżącą do wykazania, że przed złożeniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wysłano w dniu 26 stycznia 2021 r. pocztą elektroniczną, za pośrednictwem platformy ePUAP na adres elektroniczny, z którego skarżąca nadała skargę. Pomimo dwukrotnego zawiadomienia o możliwości jego odebrania (w dniach 26 stycznia 2021 roku oraz 3 lutego 2021 roku) wezwanie nie zostało podjęte, a brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest czynność Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] r., w przedmiocie zmiany oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym, o której to czynności skarżąca została poinformowana pismem z tej daty. W związku z tym znajdą do niej zastosowanie, zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 935), przepisy poprzednio obowiązującego brzmienia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako p.p.s.a. sprzed nowelizacji). Zgodnie z powołanym przepisem do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy art 52 i art 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym nową ustawą. A contrario do aktów i czynności podjętych przed wejściem w życie tej ustawy stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Warunkiem wniesienia skargi w stosunku do tego rodzaju czynności było uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art 52 § 3 ustawy p.p.s.a. sprzed nowelizacji jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma (doręczanego przez sąd za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej) doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania przesyłki zostało utworzone na platformie ePUAP w dniu 26 stycznia 2021 r. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, pomimo dwukrotnego awizowania (tj. w dniach 26 stycznia 2021 r. oraz 3 lutego 2021 r.) dokument nie został odebrany przez adresata, a zatem zgodnie z art. 74a § 8 p.p.s.a. doręczenie skarżącej wezwania należy uznać za dokonane w dniu 10 lutego 2021 r. W świetle powyższego należało przyjąć, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała administracyjnego toku instancji, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. Na marginesie wypada wskazać, iż wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże z uwagi na niedopuszczalność skargi nie nadano mu biegu, gdyż nawet w przypadku jego pozytywnego rozpoznania skarga jako niedopuszczalna podlegałaby odrzuceniu.