II SA/Gl 1299/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie krzewów bez zezwolenia w kwestii wniosku skarżącej o cofnięciu skargi p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe

W skierowanej do Sądu skardze z dnia [...] r. D. P. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Organ poinformował, iż decyzją z dnia [...] r. Nr [...], na mocy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W piśmie procesowym z dnia [...] r. D. P. wskazała, iż wobec wydania przez organ decyzji z dnia [...] r. "nie podtrzymuje wniesionej w sprawie skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Następstwem skorzystania przez organ administracji publicznej z możliwości autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 P.p.s.a. jest wyeliminowanie zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. O ile więc rozstrzygnięcie w tym zakresie nie zostanie zaskarżone, wywiera ono bezpośredni wpływ na przedmiot zawisłego przed sądem postępowania. W rozpoznawanej sprawie decyzja będąca przedmiotem skargi D. P. została uchylona przez organ, a rozstrzygnięcie to nie zostało następnie zaskarżone. Skarżąca złożyła również oświadczenie, którego treść wskazuje na to, iż cofa wniesioną skargę. Z treści art. 60 P.p.s.a. wynika, że cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże może być uznane za niedopuszczalne jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wada nieważności. Okoliczności sprawy świadczą o tym, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż istnieją przeszkody w uznaniu cofnięcia skargi za skuteczne. W związku z powyższym zachodzą podstawy do stwierdzenia, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, a wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.