II SA/Gl 1229/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku podłączenia nieruchomości do istniejącej kanalizacji sanitarnej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata z urzędu). W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku o pow. 200 m2. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne w wysokości 1400 zł, w całości przeznaczane na koszty utrzymania oraz leczenie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedłożył dokumenty potwierdzające deklarowaną przezeń wysokość dochodu oraz wskazujące na wysokość i strukturę ponoszonych wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. W rozpoznawanej sprawie skarżący przedłożył dokumenty obrazujące jego sytuację materialną, w tym wysokość dochodów oraz poziom i strukturę poszczególnych wydatków. Wśród nich znaczącym względem deklarowanego dochodu jest wydatek na rzecz "[...]" w kwocie 200 zł, przy czym wnioskodawca nie podał z jakiego tytułu podmiot ów otrzymuje to świadczenie. Składając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona ma obowiązek w sposób całościowy i rzetelny przedstawić swoją sytuację materialną i osobistą. Wszelkie niejasności są brane pod uwagę jako okoliczności uzasadniające odmowę uwzględnienia wniosku, jako że poprzez prawo pomocy Skarb Państwa nie tylko rezygnuje z części należnych mu dochodów lecz również (w przypadku wniosku o ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu) wydatków. Skarżący zadeklarował, że samotnie zamieszkuje budynek mieszkalny o pow. 200 m2 pod adresem ul. [...] w M. Tymczasem, jak wynika to z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym, pod wspomnianym adresem siedzibę ma "A" Sp. z o.o. (KRS nr [...]). Skarżący skrzętnie pominął tę informację, tymczasem ma ona istotne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem przyjdzie, że nie wiadomo na jakiej podstawie podmiot ów korzysta z należącej do strony nieruchomości i czy skarżący uzyskuje z tego tytułu jakikolwiek dochód, a jeżeli tak, to jaki. W związku z tym nie można jednoznacznie stwierdzić, że wnioskodawca jest osobą, której wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługiwałby na uwzględnienie. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.