II SA/Gl 1080/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., nr [...] kierującą S. M. na badania psychologiczne mające na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ponosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz jego małżonce poprzez konieczność poniesienia kosztów dowozu do ośrodków zdrowia, w których pobierają oni specjalistyczne świadczenia medyczne. Wskazał, że wynikałoby to z faktu braku prawa jazdy poprzez wykonanie wskazanej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji. Zaznaczył, że ograniczenie lub uniemożliwienie leczenia skarżącego i jego małżonki przesądza o zaistnieniu okoliczności nieodwracalnych w skutkach. Zwrócił uwagę także na wymierną stratę finansową w postaci kosztów w/w badań. Nie określił jednakże ich wysokości w kontekście sytuacji finansowej skarżącego. Pismem procesowym z dnia 23 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniu [...] r. Prezydent Miasta T. wydał decyzję o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii A i B, gdyż skarżący nie przedstawił w wymaganym terminie orzeczenia psychologicznego, stosownie do obowiązku wynikającego ze wskazanej na wstępie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi zatem być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W świetle powyższych przesłanek Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek ten dotyczy bowiem decyzji o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne. Nałożony na skarżącego obowiązek poddania się badaniu psychologicznemu ma zaś na celu stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Jego niedopełnienie nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do kierowania pojazdami. Skierowanie na badanie psychologiczne ma jedynie na celu wyjaśnienie wątpliwości co do stanu psychicznego osób, które naruszają przepisy ruchu drogowego. Wykonanie zaskarżonego aktu nie jest również przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na badanie. Co prawda niepoddanie się badaniu prowadzi do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (co też miało miejsce w niniejszej sprawie), jednakże to nie decyzja o skierowaniu na badanie, lecz zachowanie strony wywołuje takie konsekwencje. Gdyby skarżący wykonał ostateczną decyzję i poddał się badaniom nie doszłoby do zatrzymania prawa jazdy. Skarżący powinien liczyć się z tym, że skoro organ nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji to jest ona wykonalna i aby uniknąć negatywnych skutków należy ją wykonać. Przeciwne rozumowanie i uwzględnienie tej okoliczności prowadziłoby do swoistego nagrodzenia skarżącego za to niewłaściwe zachowanie. Nadto, od przywołanej przez pełnomocnika decyzji z dnia [...] r. jako odrębnego aktu administracyjnego służą środki zaskarżenia i jak wnioski, na zasadach ogólnych. Zdaniem Sądu wykonanie przez skarżącego badania nie zrodzi zatem trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Fachowy pełnomocnik skarżącego nie wykazał natomiast, że koszty bezpośrednio wiążące się, dla skarżącego i jego małżonki, z wykonaniem decyzji (tj. przeprowadzenie badań) są na tyle znaczne, by twierdzić, że może dojść do poniesienia przez skarżącego znacznej szkody. Istotne znaczenie w sprawie ma bezpieczeństwo w ruchu drogowym – służy ono ochronie również indywidualnego interesu skarżącego, który winien bezpiecznie dla siebie i innych osób korzystających z dróg publicznych, uczestniczyć w ruchu drogowym. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji.