II SA/Gl 1022/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant starszy referent Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2018 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kurs reedukacyjny oddala skargę.

Wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w G. uznał oskarżonego W. B. winnym popełnia zarzucanego mu czynu z art. 178a § 1 k.k. i m.in. w punkcie 2 wyroku orzekł wobec niego na podstawie art. 42 § 2 k.k. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. W konsekwencji Prezydent Miasta G. wszczął postępowanie w sprawie a następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] skierował W. B. na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii. Podstawą rozstrzygnięcia był art. 99 ust. 1 pkt. 5, art. 101 ust. 1 pkt. 1 i 2 oraz art. 135a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2017 r. poz. 978) Od powyższej decyzji pismem z dnia 8 sierpnia 2017 r. W. B. wniósł odwołanie, w którym poinformował, że jego stan zdrowia oraz problemy finansowe nie pozwalają mu na wzięcie udziału w ww. kursie. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka skierowania W. B. na kurs reedukacyjny, zaś podniesione w odwołaniu okoliczności dla sprawy nie mają znaczenia. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez W. B. W skardze podniósł on argumentację jak uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 99 ust. 1 pkt. 5 lit. b oraz art. 135 a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Z 2017 r., poz. 978) starosta (prezydent miasta) wydaje decyzje administracyjną o skierowaniu na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka odurzającego podobnego do alkoholu. Z treści powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż w razie wystąpienia wskazanych w nich przesłanek skierowanie na ww. kurs reedukacyjny jest obligatoryjne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy wskazać, iż W. B. prowadził samochód marki [...] o nr rej. [...] w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości, tj. 1,01 mg/l, wypełniając tym samym znamiona czynu z art. 178 a § 1 k.k., za co został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r., sygn. akt. [...]., co jednocześnie skutkuje obligatoryjnym skierowaniem W. B. na kurs reedukacyjny w myśl wyżej wymienionych przepisów. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.