II SA/Gl 1004/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie usunięcia odpadów w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [...]r., nr [...], uznające za nieuzasadnione wniesione przez J. D. zarzuty, w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w sprawie usunięcia odpadów. Powyższy obowiązek usunięcia odpadów zgromadzonych na działce nr [...], w miejscowości B. przy ul. [...], został nałożony na skarżącego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...]. W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2017 r. wniesionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. i przekazanym przez ten organ do tut. Sądu, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia doprowadzi do sytuacji wyjątkowej, zagrażającej chronionym dobrom skarżącego. Podniesiono, że postanowieniem z dnia [...]r. znak [...]Wójt Gminy P. nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...]złotych, wskazując także, że będą stosowane wobec niego dalsze grzywny. Dalsze działanie Wójta Gminy P. w kwestii wymierzania skarżącemu kolejnych grzywien w wysokości kilku tysięcy złotych, (łącznie [...] złotych), stanowi zagrożenie wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Skarżący jest w podeszłym wieku i nałożenie na niego zobowiązania zapłaty kilkudziesięciu tysięcy złotych doprowadzi do jego całkowitego zubożenia, pozbawienia wszelkich środków do życia i zapewne licytacji majątku i oszczędności życiowych. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przywołana regulacja wskazuje, że wstrzymanie aktu lub czynności dotyczy jedynie tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki. Zaskarżone postanowienie nie należy zatem do aktów podlegających wykonaniu w rozumieniu art. 61 Ppsa, albowiem rozstrzygnięciem tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, uznające zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego usunięcia odpadów za nieuzasadniony. Postanowienie to, z uwagi na jego charakter prawny, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Jednocześnie biorąc pod uwagę uzasadnienie wniosku skarżącego, wyjaśnić należy, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowego nie była kontrola zasadności wydania nakazu uiszczenia grzywny w celu przymuszenia, a ponadto należy wskazać, że wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017 r. Sąd oddalił wniesioną w sprawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.