II SA/Gd 920/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Górska WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi J. Ć., S. W., J. Z. i B. K. na decyzję Wojewody z dnia 27 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta, wykonującego zadanie starosty z zakresu administracji rządowej, z dnia 11 marca 2020 r., nr [...], 2/ zasądza od Wojewody solidarnie na rzecz skarżących J. Ć., S. W., J. Z. i B. K. kwotę 748 (siedemset czterdzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

J. Ć., S. W., J. Z. i B. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody (dalej jako "Wojewoda") z dnia 27 października 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta (dalej jako "Prezydent Miasta"), wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, z dnia 11 marca 2020 ro odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Zaskarżona decyzja podjęta została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Aktem notarialnym z dnia 21 grudnia 1972 r.. Repertorium A nr [..], Skarb Państwa (dalej jako "Przedsiębiorstwo") nabył, w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. nr 18, poz. 94), dalej jako u.z.t.w.n., nieruchomość położoną w B., o pow. 4,14 ha, opisaną w księdze wieczystej nr [..], stanowiącą własność J. Ć. i S. Ć. Przy zawieraniu ww. umowy przedłożono decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa i Architektury z dnia 11 stycznia 1972 r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego dla Dzielnicy [..]. Zgodnie z założeniami techniczno-ekonomicznymi budowy zaplecza produkcyjno-usługowego "A, projektowana baza będzie zapleczem prefabrykacji instalacji oraz remontu sprzętu specjalistycznego przedsiębiorstwa, powołanego dla realizacji inwestycji priorytetowych realizowanych na terenie województwa, takich jak "[.]" i "[..]" (strona 1 tych założeń). Jak ustalił organ, księga wieczysta nr [..] była prowadzona dla nieruchomości stanowiącej m.in. działkę nr [..] o pow. 14 600 m2, która uległa podziałowi na działki nr [..] i [..]. Następnie działka nr [..] zmieniła numer na [..]. Z kolei zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 stycznia 2018 r., Repertorium A nr [..], spadek po zmarłej w dniu 13 lipca 1998 r. S. Ć. nabyli: J. Ć. w 1/4 części oraz B. K., J. Z., S. W. i J. Ć. - każdy w 3/16 części, a na mocy aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 stycznia 2018 r.. Repertorium A nr [..], spadkobiercami zmarłego w dniu 22 lutego 2009 r. J. Ć. zostali: B.K., J. Z., S. W. i J. Ć. - każdy w 1/4 części spadku. Osoby te w dniu 8 stycznia 2018 r. wniosły o zwrot działki oznaczonej obecnie numerem [..]. Decyzją z dnia 11 marca 2020 r. Prezydent odmówił zwrotu wywłaszczonej nieruchomości objętej wnioskiem stwierdzając, że cel wywłaszczenia, tj. budowa zakładu produkcyjno-usługowego wraz z zapleczem został zrealizowany i miało to miejsce w latach 1976 – 1982. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia 27 października 2020 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ustalono, że we wnioskach Przedsiębiorstwa o wywłaszczenie sąsiednich nieruchomości podano, iż działki objęte wnioskiem mieszczą się granicach lokalizacji Dzielnicy i są przeznaczone zgodnie z zatwierdzonym planem pod budowę Zakładu. Jednakże z nałożenia przez uprawnionego geodetę planu realizacyjnego budowy zaplecza na zdjęcie lotnicze z 1976 r. wynika, że obecna działka nr [..] znajdowała się poza granicami tego opracowania, zatem plan ten nie może służyć do doprecyzowania celu wywłaszczenia. Z kolei aktu notarialnego wynika, że nieruchomość wywłaszczona była w związku tworzeniem Dzielnicy, a potwierdzenie przeznaczenia nieruchomości pod budowę zakładu Przedsiębiorstwa wynika również z faktu, że została ona przekazana w użytkowanie, co potwierdza decyzja z dnia 19 maja 1982 r. stwierdzająca wygaśnięcie prawa użytkowania, co zostało ujawnione w dniu 29 grudnia 1972 r. w dziale II księgi wieczystej nr [..]. Ponadto, w piśmie z dnia 26 kwietnia 1982 r. Przedsiębiorstwo poinformowało Miejskie Biuro Gospodarki Terenami o zbędności działki nr [..] (obecnie jej część to działka nr [..]), wskazując, że znajduje się ona poza granicami zakładu, teren ten był przez zakład zagospodarowany na składowisko rur i zostanie uprzątnięty do dnia 30 czerwca 1982 r.. Ponadto w decyzji z dnia 19 maja 1982 r. wskazano, że powodem wygaśnięcia prawa użytkowania przez Przedsiębiorstwo tego terenu była rezygnacja z rozbudowy zakładu. Natomiast zdjęcia lotnicze z 1976 r. wskazują, że baza Przedsiębiorstwa powstała przed tym rokiem. Mając to na uwadze Wojewoda stwierdził, że działka nr [..] była przeznaczona pod budowę zakładu Przedsiębiorstwa, lecz zrezygnowano z jego rozbudowy. Była ona jednak wykorzystywana przez ww. podmiot dla celów prowadzonej przez niego działalności, a konkretnie magazynowania/składowania wyprodukowanych elementów, tj. rur, co było przedmiotem działalności Przedsiębiorstwa. Przy czym nie ma znaczenia, czy cała powierzchnia działki nr [..] była wykorzystywana jako składowisko rur, bowiem nie było też to możliwe ze względu np. na zapewnienie dojazdu do nieruchomości. Wbrew twierdzeniom odwołujących się, nie zawsze dla uznania realizacji celu wywłaszczenia niezbędne jest też prowadzenie prac na nieruchomości i budowa obiektów kubaturowych – czasami wystarczy pozostawienie nieruchomości w stanie niezmienionym. Skoro więc nieruchomość była przeznaczona pod budowę czy rozbudowę bazy, a była wykorzystywana na cele działalności prowadzonej przez Przedsiębiorstwo w związku z powstałą bazą produkcyjno-usługowo-magazynową, to należy uznać, iż cel wywłaszczenia mógł zostać zmodyfikowany, co oznacza, że został zrealizowany. Natomiast fakt, że działa była wykorzystana na cele prowadzanej przez Przedsiębiorstwo działalności w związku z bazą do roku 1982, a dopiero po tej dacie wykorzystano ją w innym celu, wyklucza możliwość zwrotu tej nieruchomości. W skardze zarzucono naruszenie art. 88 k.p.a. poprzez przyjęcie, że teren działki [..] podlegał wykorzystaniu przez Przedsiębiorstwo na cele związane z przechowywaniem rur, podczas gdy ze zgromadzonych w sprawie dowodów nie wynika w sposób jednoznaczny, aby działka [..] podlegała wykorzystaniu w związku z dokonanym wywłaszczeniem, a w konsekwencji naruszenie art. 136 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.), dalej jako u.g.n., poprzez przyjęcie, że doszło do realizacji celu wywłaszczenia i nie zostały spełnione przesłanki zezwalające na zwrot nieruchomości na rzecz skarżących. W szczególności, zdaniem skarżących, nieprawidłowo przyjmuje organ, że ewentualne składowanie rur na nieruchomości nie przylegającej nawet w sposób bezpośredni do terenu, na którym doszło do realizacji celu wywłaszczenia w postaci budowy zakładu przemysłowego, stanowi o realizacji tego celu wywłaszczenia. W uzasadnieniu odniesiono się do zebranych w sprawie dokumentów i poczynionych na ich podstawie ustaleń organu. I tak, zdaniem skarżących, wskazanie w akcie notarialnym celu wywłaszczenia w związku z budową Dzielnicy nie przesądza o faktycznym, sposobie realizacji celu wywłaszczenia. Przyjmując tok rozumienia zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak byłoby możliwości co do zasady wnioskowania o zwrot nieruchomości z uwagi na spełnienie celu wywłaszczenia poprzez opierania się na treści aktu wywłaszczeniowego. Nie jest też możliwe zrekonstruowanie pełnej treści pisma z 26 kwietnia 1982 r., a ponadto twierdzenie, że na działce [..] miało mieć miejsce składowanie rur pozostaje w sprzeczności z warunkami terenowymi. Działka [..] znajdowała się bowiem poza terenem przedsiębiorstwa, po przeciwnej stronie drogi i to w pewnej odległości od terenu Przedsiębiorstwa. Z pisma tego nie można też wywieść, czy ewentualne składowanie rur miało charakter stały bądź też incydentalny, jak również czy obejmowało cały teren działki [.]., czy dotyczyło realizowanej inwestycji budowlanej uzasadniającej wywłaszczenie, czy też bieżącej działalności Przedsiębiorstwa. Tym samym brak jest jakichkolwiek dowodów, aby na terenie działki [..] (poprzednio [..]) doszło kiedykolwiek do złożenia rur i że owo ewentualne przechowywanie rur miało charakter inny niż incydentalny. Natomiast powołana przez Wojewodę decyzja z 19 maja 1982 r. przesądza jedynie o wygaśnięciu prawa użytkowania z uwagi na zbędność nieruchomości i tylko w tym zakresie ma charakter wiążący. Dalej zauważono, że cel wywłaszczenia stanowiła budowa bazy zaplecza prefabrykacji instalacji oraz remontu sprzętu specjalistycznego Przedsiębiorstwo, planowany obiekt miał składać się z części produkcyjnej oraz administracyjno-socjalnej, a cała planowana inwestycja miała obejmować budynek produkcyjny, magazyn główny, magazyny pomocnicze, garaż, portiernię i rowerownię. Opis tego przedsięwzięcia wskazuje na zamknięty charakter planowanej inwestycji, a nadto brak jest ustaleń, aby plan realizacyjny określał urządzenie składowiska rur na terenie działki [..]. W związku z tym stanowisko organu o tym, że nie da się ustalić, w jaki sposób teren miał być zagospodarowany, w tym czy miał być zabudowany jakimikolwiek budynkami, pozostaje w sprzeczności z treścią ww. planu, skoro wynika z niego, że zakres planowanych prac w ogóle nie dotyczył przedmiotowej nieruchomości. Odnosząc się do argumentu organu, że nie zawsze o zrealizowaniu celu wywłaszczenia świadczy budowa obiektów skarżący wskazali, że ma on rację bytu w sytuacjach, gdy wywłaszczona nieruchomość pozostawała niezmiennie w funkcjonalnym związku z terenem inwestycji i jako taka została pierwotnie opisana w planie realizacyjnym. Tymczasem w przedmiotowej sprawie zrealizowany cel wywłaszczenia polegał na budowie zakładu przemysłowego na terenie nieruchomości innych niż działka [..]. Cel wywłaszczenia sprowadzał się do ingerencji w prawo własności poprzez wykonanie trwałych obiektów urządzeń, które to urządzenia lub budynki nie zostały finalnie wybudowane na terenie objętym działką [..], co finalnie zresztą skutkowało koniecznością orzeczenia o wygaśnięciu prawa użytkowania. Ponadto, nawet gdyby składowisko rur stanowiło element inwestycji związanej z bieżącym funkcjonowaniem zakładu przemysłowego, nie doszłoby do zwrotu ww. terenu z uwagi na konieczność dalszego jego utrzymywania jako elementu niezbędnego dla bieżącego funkcjonowania zakładu W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zarówno decyzja Wojewody z dnia 27 października 2020 r., jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Kontrolowane decyzje zostały wydane wskutek rozpoznania wniosku skarżących o zwrot nieruchomości położonej w G., stanowiącej w dacie wywłaszczenia działki nr [..] i [..], aktualnie nr [..], wywłaszczonej od ich poprzedników prawnych, J. Ć. i S. Ć., na rzecz Skarbu Państwa – Przedsiębiorstwa (dalej jako "Przedsiębiorstwo") na podstawie aktu notarialnego – umowy sprzedaży z dnia 21 grudnia 1972 r., Rep. A nr [..], zawartej w trybie art. 6 u.z.t.w.n. Materialnoprawna podstawa realizacja zgłoszonego zadania znajduje się w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.), zwanej dalej u.g.n. Jej art. 216 zawiera zamknięty katalog nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa, do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 6 działu III u.g.n. zatytułowanego "Zwrot wywłaszczonych nieruchomości". Zgodnie z treścią art. 216 ust. 1 u.g.n. przepisy rozdziału 6 działu III u.g.n. dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 lub art. 47 u.z.t.w.n. Prawidłowo więc w sprawie uznano, że żądanie skarżących należało rozpoznać w trybie art. 136 u.g.n., który w ust. 1 stanowi, że nieruchomość wywłaszczona nie może być użyta na cel inny niż określony w decyzji o wywłaszczeniu, z uwzględnieniem art. 137, chyba że poprzedni właściciel lub jego spadkobierca nie złożą wniosku o zwrot tej nieruchomości. Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n. poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Zgodnie z art. 137 ust. 1 u.g.n. nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Z regulacji tej wynika, że podstawowym warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest obiektywnie stwierdzona jej zbędność dla realizacji celu wywłaszczenia. Przy czym, wykładnia pojęcia "zbędności" wywłaszczonej nieruchomości, o którym mowa w art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 u.g.n., prowadzi do wniosku, że o zwrocie nie decyduje wyłącznie niedochowanie wskazanych tam terminów. Podstawową przesłanką zwrotu jest bowiem w ogóle niezrealizowanie celu. Dopiero wówczas, gdy nie doszło do jego zrealizowania, ma miejsce ocena czy upłynął już siedmioletni okres dla rozpoczęcia realizowania celu albo dziesięcioletni dla jego ukończenia, przy czym ten drugi termin ma zastosowanie tylko wówczas gdy doszło do rozpoczęcia realizacji celu. Zrealizowanie celu w każdym przypadku wyklucza możliwość zwrotu chociażby do niego doszło z naruszeniem terminów wskazanych w art. 137 ust. 1 pkt 1 i 2 u.g.n. (por. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 991/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Określone w punktach 1 i 2 terminy 7 i 10 lat stanowią więc tylko dopełnienie przesłanki zbędności. Istota "zbędności" polega na tym, że cel wywłaszczenia nie jest (i nie był) zrealizowany. Użyte w przepisie sformułowanie "pomimo upływu" znaczy tylko tyle, że zgłoszone przed upływem wyżej wymienionych terminów roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie będzie mogło zostać zaspokojone. W związku z tym, w pierwszej kolejności orzekające w sprawie organy winny były ustalić, na jaki cel nieruchomość objęta wnioskiem skarżących została wywłaszczona, a następnie czy cel ten został zrealizowany, czy też wywłaszczone nieruchomości lub ich części stały się zbędne na cel wywłaszczenia. Punktem wyjścia dla oceny, czy istnieje stan zbędności powinno być zatem w pierwszym rzędzie precyzyjne ustalenie celu wywłaszczenia. Następnie, konfrontując tak ustalony cel, na jaki nieruchomość została wywłaszczona ze stanem faktycznym w jakim ona się znajduje powinno być dokonanie rzetelnej oceny w oparciu o wskazane wyżej kryteria, czy nieruchomość stała się zbędna, a więc czy cel wywłaszczenia nie jest i nie był realizowany. Zdaniem sądu, dokonane w niniejszej sprawie ustalenia w ww. zakresie nie są prawidłowe, to zaś rzutowało na prawidłowość zastosowania normy prawa materialnego. Należy zauważyć, że nieruchomość objęta wnioskiem w dniu wywłaszczenia stanowiła działki nr [..] i [..], które uległy dalszym podziałom m.in. na działkę nr [..] i [..], która w konsekwencji zmian gruntowych uzyskała nr [..]. Ta nieruchomość została na mocy aktu notarialnego sprzedana na rzecz Przedsiębiorstwa. W samym akcie notarialnym nie wskazano, jaki był cel tego wywłaszczenia, lecz w jego treści wyjaśniono, że do aktu przedłożono decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Budownictwa i Architektury z dnia 11 stycznia 1972 r. nr [..] o zatwierdzeniu planu realizacyjnego dla Dzielnicy. Jak ustalił organ, zgodnie z założeniami techniczno-ekonomicznymi budowy zaplecza produkcyjno-usługowego "A." w K., projektowana baza będzie zapleczem prefabrykacji instalacji oraz remontu sprzętu specjalistycznego przedsiębiorstwa, powołanego dla realizacji inwestycji priorytetowych realizowanych na terenie województwa, takich jak "[..]" i "[..]". Ponadto, w aktach znalazły się pisma związane z ustaniem prawa użytkowania wieczystego nieruchomości na rzecz Przedsiębiorstwa i informujące o zbędności działki. W oparciu o te dokumenty organy uznały, że celem dokonanego wywłaszczenia była budowa zakładu Przedsiębiorstwa oraz miało ono związek z tworzeniem Dzielnicy. Co więcej, w ocenie organów cel ten został zrealizowany, a sama działka, choć znajdowała się poza granicami zakładu, była wykorzystywana na działalność prowadzoną przez Przedsiębiorstwo w związku z powstałą, lecz nierozbudowaną jak pierwotnie zakładano, bazą, tj. na cele magazynowania/składowania wyprodukowanych elementów – rur. Zdaniem Wojewody, fakt powstania samej bazy umożliwiał późniejszą modyfikację przeznaczenia objętej wnioskiem o zwrot działki, skoro i tak wiązało się ono z działalnością Przedsiębiorstwa. Tymczasem te ustalenia pomijają istotną dla sprawy kwestię, na którą wprawdzie zwrócił uwagę Wojewoda, lecz nie wywiódł z niej prawidłowych wniosków. Mianowicie, z analizy treści decyzji Prezydium zatwierdzającej plan realizacyjny wynika, że plan ten dotyczył Dzielnicy, a zgodnie z założeniami techniczno-ekonomicznymi budowy zaplecza produkcyjno-usługowego "A." składające się na zaplecze obiekty stanowić będą część nowopowstałej dzielnicy przemysłowo-magazynowej. Obiektami tymi miały być: budynek produkcyjny (z częścią socjalną), budynku główny (część magazynowa, w skład której wchodzi składowisko zadaszone, skład zamknięty nieogrzewany i skład ogrzewany; część administracyjno-socjalna), 4 magazyny pomocnicze, garaż, portiernia i rowerownia. Ponadto, do decyzji dołączono mapę obrazującą schemat zajęcia nieruchomości i rozmieszczenia ww. budynków. Dodatkowo w aktach sprawy znajduje się mapa, na którą nałożono dane wynikające ze zdjęcia lotniczego z roku 1976 r., wykonana przez uprawnianego geodetę, mająca na celu wykazanie granic opracowania planu realizacyjnego. Na podstawie tego materiału dowodowego organ prawidłowo wskazał, że przedmiotowa działka znajdowała się poza planem realizacyjnym, z czego jednak błędnie wywiedziono, że plan ten nie może służyć do doprecyzowania celu wywłaszczenia. Natomiast, w ocenie sądu, w tak ustalonym stanie faktycznym nie sposób popierać tezy, że cel wywłaszczenia został zrealizowany. Przeciwnie, ujawnione okoliczności wskazują, że nieruchomość ta w ogóle nie była potrzebna na cel wywłaszczenia. Przede wszystkim, zgodnie z założeniami techniczno-ekonomicznymi planu, na terenie zaplecza zakładu przewidziano magazyny, w których mogły być przechowywane wyprodukowanych elementów. Natomiast mapa wykonana na zlecenie organu przez uprawnionego geodetę ujawnia, że zakres opracowania planu realizacyjnego dotyczy m.in. aktualnych działek nr [..] i [..], a działka nr [..] nie mieści się w jego granicach. W związku z tym plan ten nie tylko, jak twierdzi Wojewoda, nie może służyć do doprecyzowania celu wywłaszczenia przedmiotowej działki, ale wręcz świadczy o tym, że nigdy nie była ona potrzebna pod budowę zaplecza dla zakładu Przedsiębiorstwa. W związku z tym nie mogło też dojść na niej do zaakceptowanej przez Wojewodę modyfikacji ustalonego celu wywłaszczenia poprzez magazynowanie na niej rur, w szczególności, że w granicach opracowania planu zaprojektowano magazyny, w których takie elementy mogły być składowane, bez konieczności wykorzystywania działki nr [..]. W rozważanym wypadku możemy więc do czynienia z przesłanką zbędności, która zaistniała już w momencie wywłaszczania gruntu. Okoliczności te zostały jednak pominięte przez organy, które mimo stwierdzenia położenia nieruchomości poza granicami planu realizacyjnego przedłożonego do aktu notarialnego stwierdziły jedynie, że dokument ten nie może posłużyć do doprecyzowania celu wywłaszczenia i podjęły próbę jego ustalenia w oparciu o inną dokumentację. Tymczasem to właśnie decyzja zatwierdzająca ów plan realizacyjny stanowi główne źródło wskazujące, dlaczego nieruchomość zostaje przejęta na rzecz Skarbu Państwa – Przedsiębiorstwa i to ona, oraz związane z nią bezpośrednio dokumenty, takie jak opis przedsięwzięcia i mapa z jego geodezyjnym zakresem, powinna być podstawą ustaleń w sprawie. A skoro, jak ustalił sam Wojewoda, plan ten swoimi granicami nie obejmował terenu aktualnej działki nr [..], to okoliczność ta powinna zostać odpowiednio oceniona w kontekście art. 136 ust. 3 i art. 137 u.g.n. w sprawie dotyczącej zwrotu tej działki. W związku z tym, należało stwierdzić, że postępowanie organów w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż błędnie oceniono zebrany materiał dowodowy i nie podjęto wszystkich niezbędnych działań do wyjaśnienia istotnych dla sprawy kwestii związany z celem wywłaszczenia i niezbędnością dla tego celu przedmiotowej działki. W konsekwencji nie sposób uznać, iż ustalony stan faktyczny, w tym wynikający z planu realizacyjnego i jego terenowego zakresu, pozwalał na uznanie, że działka nr [..] nie może podlegać zwrotowi. Tym samym doszło też do nieprawidłowego zastosowania prawa materialnego, wyrażającego się w odmowie wydania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 u.g.n. W tym stanie rzeczy, jako że zarzuty skargi okazały się w pełni zasadne, konieczne było uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ja decyzji Starosty. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Ponownie rozpoznając sprawę organy zobowiązane będą do uwzględnienia oceny prawnej wynikającej z niniejszego wyroku. Konieczne więc będzie przeprowadzenia postępowania uwzględniającego wszystkie istotne dla sprawy okoliczności i poddanie ich ponownej ocenie w kontekście przepisów prawa materialnego, w szczególności dotyczy to planu realizacyjnego, zatwierdzonego decyzją Prezydium przedłożoną do aktu notarialnego i wynikających z niego okoliczności związanych z zakresem obszarowym przedsięwzięcia publicznego. Dopiero tak przeprowadzone postępowanie pozwoli na dalsza ocenę, czy spełnione zostały przesłanki zwrotu objętej wnioskiem spadkobierców, czy też nie. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800), zasądzając od organu na rzecz skarżących solidarnie zwrot kwoty 748 zł, na którą oprócz wpisu od skargi w wysokości 200 zł składa się wynagrodzenie pełnomocnika 480 zł i opłaty skarbowe od pełnomocnictw – 68 zł. W niniejszej sprawie sąd orzekł w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., bowiem wniosek w tym zakresie złożył organ, a żadna z pozostałych stron się temu nie sprzeciwiła.