II SA/Gd 85/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędzia WSA Wojciech Wycichowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 12 września 2025 r. nr SKO.464.15.2025 w przedmiocie kary pieniężnej za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia w zakresie odbierania odpadów komunalnych oddala skargę.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Decyzją z 16 lipca 2025 r. Burmistrz Miasta Ł. (dalej: "Burmistrz", "organ pierwszej instancji"), na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r., poz. 733) - dalej: "u.c.p.g.", nałożył na "[...]" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") karę pieniężną w kwocie 10.000 zł za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 9c ust. 4 u.c.p.g. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał, że wnioskiem z 5 lutego 2025 r. Spółka wystąpiła o wpisanie do rejestru działalności regulowanej podmiotu zamierzającego świadczyć usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W dniu 12 lutego 2025 r. Burmistrz dokonał wpisu w rejestrze działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miejskiej Ł. (pod numerem rejestrowym [...]). Organ pierwszej instancji wskazał, że pismem z 12 marca 2025 r. nałożył na Spółkę obowiązek przedstawienia informacji i dokumentów potwierdzających, że spełnia ona wymagania ustawowe i warunki określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz. U. z 2013 r., poz. 122) - dalej: "Rozporządzenie". Pomimo upływu wyznaczonego terminu Spółka nie przedstawiła wymaganych dokumentów. Burmistrz wskazał następnie, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniach od 18 marca 2025 r. do 1 kwietnia 2025 r. stwierdzono następujące nieprawidłowości: 1) brak dokumentacji potwierdzającej tytuł prawny do terenu, na którym usytuowana jest baza magazynowo-transportowa (dalej: "Baza"), 2) brak informacji, w jakiej odległości od granicy Gminy Miejskiej Ł. znajduje się Baza, 3) brak dokumentacji fotograficznej Bazy, 4) brak dokumentacji fotograficznej potwierdzającej, czy teren Bazy jest zabezpieczony w sposób uniemożliwiający wstęp osobom nieupoważnionym, 5) brak informacji, czy miejsca magazynowania selektywnie zebranych odpadów komunalnych są zabezpieczone przed emisją zanieczyszczeń do gruntu oraz zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych, 6) brak informacji oraz dokumentacji fotograficznej, czy teren Bazy jest wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych, pochodzących z terenu Bazy zgodnie z wymaganiami określonymi przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1087 ze zm.), 7) brak dokumentacji fotograficznej, czy Baza jest wyposażona w: miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów, pomieszczenie socjalne dla pracowników odpowiadające liczbie zatrudnionych osób, miejsca do magazynowania selektywnie zebranych odpadów z grupy odpadów komunalnych, legalizowaną samochodową wagę najazdową - w przypadku gdy na terenie Bazy następuje magazynowanie odpadów, 8) brak informacji i dokumentacji fotograficznej, czy na terenie Bazy znajdują się: punkt bieżącej konserwacji i napraw pojazdów, miejsce do mycia i dezynfekcji pojazdów, o ile czynności te nie są wykonywane przez uprawnione podmioty zewnętrzne poza terenem Bazy, 9) brak kserokopii dowodów rejestracyjnych pojazdów przystosowanych do odbierania odpadów komunalnych, 10) brak dokumentacji fotograficznej oznakowania wszystkich pojazdów, 11) brak informacji, czy na terenie Bazy znajduje się urządzenie do selektywnego gromadzenia odpadów komunalnych przed ich transportem do miejsc przetwarzania. Organ pierwszej instancji wskazał, że z uwagi na to, iż w wyznaczonym terminie Spółka nie powiadomiła o sposobie wykonania zaleceń i nie przedstawiła wymaganych dokumentów, stwierdził rażące naruszenie warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej przez Spółkę oraz złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 9c ust. 4 u.c.p.g. niezgodnego ze stanem faktycznym. W związku z tym decyzją z 14 maja 2025 r. Burmistrz orzekł zakaz wykonywania przez Spółkę działalności objętej wpisem w rejestrze działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miejskiej Ł. oraz z urzędu wykreślił Spółkę z tego rejestru (decyzja stała się ostateczna, gdyż Spółka nie wniosła od niej odwołania). W związku z tym, w dniu 3 czerwca 2025 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 9c ust. 4 u.c.p.g. Końcowo organ pierwszej instancji podniósł, że przeanalizował zebrany w sprawie materiał dowodowy i stwierdził brak podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. W wyniku odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez Spółkę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") decyzją z 12 września 2025 r. utrzymało ją w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania, przytoczył treść przepisów art. 9c ust. 1 i 4 oraz art. 9x ust. 1 pkt 1a u.c.p.g. wskazując następnie, że jedną z kwestii spornych w sprawie jest ustalenie, czy podmiot, który nie rozpoczął faktycznego odbioru odpadów na terenie gminy może zostać obarczony odpowiedzialnością za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 9c ust. 4 u.c.p.g. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych Kolegium podniosło, że pojęcie odbiorcy odpadów komunalnych odnosi się nie tylko do podmiotu, który takiego odbioru fizycznie dokonuje, lecz także do podmiotu, który prowadząc tego typu działalność (odbiór odpadów komunalnych) deklaruje odbiór odpadów komunalnych na terenie danej gminy. Wynika to m.in. z treści art. 9c ust. 1 u.c.p.g., zgodnie z którym przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Obowiązek wpisu do rejestru działalności regulowanej ciąży zatem także na podmiocie, który jeszcze nie wykonuje określonych czynności faktycznych, ale zamierza takie czynności wykonywać, zawierając stosowne umowy. Tym samym, posługując się zwrotem "przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości" ustawodawca ma na myśli nie tylko oznaczenie czynności faktycznej (odbieranie odpadów komunalnych) przez przedsiębiorcę, ale także oznaczenie rodzaju działalności, którą dany przedsiębiorca prowadzi lub zamierza prowadzić (działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy zgodził się z organem pierwszej instancji, że wystarczy sam fakt dokonania wpisu do rejestru na podstawie przesłanego oświadczenia, które okazało się niezgodne z prawdą aby nałożyć na podmiot karę, o której mowa w art. 9x ust. 1 pkt 1a u.c.p.g. W ocenie Kolegium w toku postępowania nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie wskazano, że Burmistrz, choć oszczędnie, w prawidłowy sposób ustalił istotne w sprawie okoliczności faktyczne, kierując się zasadami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", jak również - stosownie do art. 80 k.p.a. - ocenił zgromadzone w sprawie dokumenty, a sporządzone uzasadnienie, choć syntetyczne, wypełnia kryteria sformułowane w art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie nie doszło także do naruszenia art. 189d i art. 189f k.p.a. Kolegium wskazało, że art. 189d k.p.a. określa ogólne dyrektywy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, jednakże art. 9x ust. 3 u.c.p.g. statuuje odmienne dyrektywy wymiaru kary i stanowi lex specialis wobec art. 189d k.p.a. Odwołując się do judykatury organ odwoławczy podniósł, że kara pieniężna za niewykonanie ww. obowiązku należy do kategorii bezwzględnie określanych, a jej wysokość ma charakter odgórnie ustalony przez ustawodawcę, przesłanką jej wymierzenia jest obiektywnie pojęta bezprawność administracyjna polegająca na braku realizacji obowiązków wynikających z przepisów ustawy. Odnosząc się końcowo do wniosków dowodowych Kolegium oceniło, że dowody te nie miały wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Zdaniem organu odwoławczego fakt toczących się postępowań sanacyjnych innych podmiotów, wpływających m.in. na prawo nabycia nieruchomości mającej stanowić zaplecze dla planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego pozostaje bez wpływu na zakres składanych przez Spółkę oświadczeń i ich rzetelność - dotyczy to także postępowań w sprawie innych podmiotów składających oświadczenia. W skardze na decyzję Kolegium Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, zarzuciła jej naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 9c i art. 9x u.c.p.g. poprzez wadliwe przyjęcie, że Spółka jest przedsiębiorcą "odbierającym" odpady, podczas gdy nigdy nie podjęła ona czynności związanych z odbiorem odpadów, a jedynie zamierzała przedsiębrać tego rodzaju działalność; 2. przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 77 w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez przyjęcie, że Spółka złożyła nieprawdziwe oświadczenie w rozumieniu art. 9c ust. 2 i 4 u.c.p.g., przy czym ustalenie to nie zostało poprzedzone jakąkolwiek bliższą weryfikacją w tym względzie; nie ustalono, czy Spółka spełnia wskazane warunki, czy żądane przez organ dokumenty mogą dawać podstawy poczynienia prawidłowych ustaleń; nadto wywiedzione przez organ wnioski mają wynikać z "bierności" Spółki w zakresie prowadzonego postępowania weryfikacyjnego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Spółka oświadczyła, że nie żąda przeprowadzenia rozprawy w sprawie. W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności wskazano, że stronie skarżącej znane są tezy orzecznictwa przytaczane w uzasadnieniu decyzji Kolegium, nie sposób jednak pominąć, że poruszane tam rozstrzygnięcia dotyczyły stanów faktycznych każdorazowo rozpoznawanych ad casum. W ocenie Skarżącej przepis stanowiący podstawę nałożenia kary jest przepisem sankcyjnym stricte związanym z okolicznościami, które stanowią jego przedmiot ochrony, tj. ukształtowanie kręgu odbiorców odpadów w sposób dozwalający na rzeczywiste, rzetelne wykonywanie przedsiębranego zamierzenia gospodarczego. Posługując się w tym względzie wykładnią literalną, ale również celowościową, zgodnie z wolą ustawodawcy sankcjonowane pozostaje faktyczne prowadzenie działalności polegającej na "odbiorze" odpadów pomimo braku zezwolenia. Zaznaczono, że odrębną kwestią pozostaje ukształtowany orzeczniczo pogląd, iż regulacja ta ma dotyczyć również podmiotów, które posiadają "zamiar odbioru odpadów". Nie można jednak kwestii tej odczytywać bezkontekstowo - jak czyni to organ. Przywołane przez Kolegium judykaty dotyczą bowiem sytuacji, gdy podmioty niespełniające ustawowych warunków bagatelizują ten fakt i mimo to ubiegają się o stosowne zezwolenie. Z tych też względów, w ocenie Skarżącej, istotne znaczenie posiada zarówno fakt obiektywnego braku możliwości spełnienia warunków przewidzianych prawem wobec faktu braku możliwości nabycia nieruchomości mającej służyć prowadzeniu przedmiotowej działalności, jak również ustaleniu, czy tożsame kryteria były egzekwowane od innych podmiotów ubiegających się o prowadzenie tego rodzaju działalności. Kolegium w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 12 września 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ł. z 16 lipca 2025 r. nakładającą na "[...]" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. karę pieniężną w kwocie 10.000 zł za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w art. 9c ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r., poz. 733). Zgodnie z art. 9c u.c.p.g. przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (ust. 1). Nie wymaga uzyskania wpisu do rejestru prowadzenie punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Podmiot prowadzący taki punkt jest posiadaczem odpadów, w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, prowadzącym zbieranie odpadów (ust. 1a). Wpisu do rejestru oraz zmiany wpisu w rejestrze dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy (ust. 2). Wniosek o wpis do rejestru powinien zawierać: 1) firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres przedsiębiorcy; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP); 4) określenie rodzaju odbieranych odpadów komunalnych (ust. 3). Do wniosku o wpis do rejestru dołącza się dowód uiszczenia opłaty skarbowej oraz oświadczenie o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości o następującej treści: "Oświadczam, że: 1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości są kompletne i zgodne z prawdą; 2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, określone w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r. poz. 733) oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 9d ust. 2 tej ustawy." (ust. 4). Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, powinno zawierać także: 1) firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres przedsiębiorcy; 2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia; 3) podpis przedsiębiorcy lub osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji (ust. 5). Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych w rejestrze (ust. 6). Z kolei art. 9d ust. 1 u.c.p.g. stanowi, że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do spełnienia następujących wymagań: 1) posiadania wyposażenia umożliwiającego odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz zapewnienia jego odpowiedniego stanu technicznego; 2) utrzymania odpowiedniego stanu sanitarnego pojazdów i urządzeń do odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości; 3) spełnienia wymagań technicznych dotyczących wyposażenia pojazdów do odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości; 4) zapewnienia odpowiedniego usytuowania i wyposażenia bazy magazynowo-transportowej. Należy również wskazać, że w treści art. 9d ust. 2 u.c.p.g. ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki do określenia szczegółowych wymagań, o których mowa w ust. 1. W wykonaniu powyższej delegacji ustawowej Minister Środowiska wydał w dniu 11 stycznia 2013 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (Dz. U. z 2013 r., poz. 122), z którego przepisów wynika m.in., że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości musi posiadać co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania zmieszanych odpadów komunalnych oraz co najmniej dwa pojazdy przystosowane do odbierania selektywnie zebranych odpadów komunalnych, a także co najmniej jeden pojazd do odbierania odpadów bez funkcji kompaktującej. Pojazdy muszą być trwale i czytelnie oznakowane, w widocznym miejscu, nazwą firmy oraz danymi adresowymi i numerem telefonu podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Na terenie bazy magazynowo-transportowej muszą znajdować się urządzenia do selektywnego gromadzenia odpadów komunalnych przed ich transportem do miejsc przetwarzania (§ 3). Pojazdy i urządzenia muszą być poddawane myciu i dezynfekcji z częstotliwością gwarantującą zapewnienie im właściwego stanu sanitarnego, nie rzadziej niż raz na miesiąc, a w okresie letnim nie rzadziej niż raz na 2 tygodnie i czynności te powinny podmiot być dokumentowane (§ 4 ust. 3 i 4). Pojazdy muszą być wyposażone w system monitoringu bazującego na systemie pozycjonowania satelitarnego, umożliwiający trwałe zapisywanie, przechowywanie i odczytywanie danych o położeniu pojazdu i miejscach postojów oraz system czujników zapisujących dane o miejscach wyładunku odpadów umożliwiający weryfikację tych danych (§ 5 ust. 1 pkt 2). Z nadesłanych wraz ze skargą akt sprawy wynika, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniach od 18 marca 2025 r. do 1 kwietnia 2025 r. stwierdzono następujące nieprawidłowości: 1) brak dokumentacji potwierdzającej tytuł prawny do terenu, na którym usytuowana jest baza magazynowo-transportowa, 2) brak informacji, w jakiej odległości od granicy Gminy Miejskiej Ł. znajduje się Baza, 3) brak dokumentacji fotograficznej Bazy, 4) brak dokumentacji fotograficznej potwierdzającej, czy teren Bazy jest zabezpieczony w sposób uniemożliwiający wstęp osobom nieupoważnionym, 5) brak informacji, czy miejsca magazynowania selektywnie zebranych odpadów komunalnych są zabezpieczone przed emisją zanieczyszczeń do gruntu oraz zabezpieczone przed działaniem czynników atmosferycznych, 6) brak informacji oraz dokumentacji fotograficznej, czy teren Bazy jest wyposażony w urządzenia lub systemy zapewniające zagospodarowanie wód opadowych i ścieków przemysłowych, pochodzących z terenu Bazy zgodnie z wymaganiami określonymi przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1087 ze zm.), 7) brak dokumentacji fotograficznej, czy Baza jest wyposażona w: miejsca przeznaczone do parkowania pojazdów, pomieszczenie socjalne dla pracowników odpowiadające liczbie zatrudnionych osób, miejsca do magazynowania selektywnie zebranych odpadów z grapy odpadów komunalnych, legalizowaną samochodową wagę najazdową - w przypadku gdy na terenie Bazy następuje magazynowanie odpadów, 8) brak informacji i dokumentacji fotograficznej, czy na terenie Bazy znajdują się: punkt bieżącej konserwacji i napraw pojazdów, miejsce do mycia i dezynfekcji pojazdów, o ile czynności te nie są wykonywane przez uprawnione podmioty zewnętrzne poza terenem Bazy, 9) brak kserokopii dowodów rejestracyjnych pojazdów przystosowanych do odbierania odpadów komunalnych, 10) brak dokumentacji fotograficznej oznakowania wszystkich pojazdów, 11) brak informacji, czy na terenie Bazy znajduje się urządzenie do selektywnego gromadzenia odpadów komunalnych przed ich transportem do miejsc przetwarzania. Mając na uwadze powyższe ustalenia kontroli dotyczącej spełnienia przez Spółkę wymogów określonych w u.c.p.g. oraz Rozporządzeniu Sąd podziela stanowisko organów, że Skarżąca rażąco naruszyła wymagane prawem warunki do wykonywania działalności regulowanej oraz złożyła oświadczenie, o którym mowa w art. 9c ust. 4 u.c.p.g. niezgodne ze stanem faktycznym. Zgodnie zaś z art. 9x ust. 1 pkt 1a u.c.p.g. przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który złożył wniosek, o którym mowa w art. 9c ust. 2, niezgodny ze stanem faktycznym albo złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, o którym mowa w art. 9c ust. 4 - podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. W piśmiennictwie wskazuje się, że w art. 9x ust. 1a u.c.p.g. ustawodawca przewidział odpowiedzialność deliktową przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Zgodnie z ww. przepisem deliktu administracyjnego dopuszcza się przedsiębiorca, który: składa wniosek o wpis do rejestru lub o zmianę w rejestrze (art. 9c ust. 2) niezgodny ze stanem faktycznym albo składa oświadczenie potwierdzające dane zawarte we wniosku oraz o spełnianiu warunków (art. 9c ust. 4) niezgodne z prawdą. Za takie działanie jest przewidziana kara bezwzględnie oznaczona w wysokości 10.000 zł (tak: D. Danecka, W. Radecki [w:] Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, WKP 2023, LEX/el.). Zwraca się również uwagę, że podczas prac nad kolejnymi nowelizacjami u.c.p.g. ustawodawca uwzględnił propozycje interesariuszy, którzy wnosili o doprecyzowanie w art. 9c ust. 4 treści składanego oświadczenia, a także o wskazanie poświadczania nieprawdy we wnioskach i w oświadczeniach jako deliktu administracyjnego. Bardziej surowe podejście do tych zagadnień ma na celu ukrócenie praktyk naruszających zasady uczciwej konkurencji na rynku odbierania odpadów komunalnych i gospodarowania nimi (tak: A. Jezierska-Markocka, M. Markocki [w:] Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Komentarz, Legalis/el. 2019). Należy podkreślić, że Skarżąca jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a zatem profesjonalista, miała obowiązek znać przepisy prawne oraz wykonywać ciążące na niej obowiązki związane z odbieraniem odpadów. Podejmując się bowiem, jako przedsiębiorca, konkretnego rodzaju działalności powinna liczyć się z ustawowymi wymaganiami wynikającymi z obowiązujących przepisów. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela przy tym prezentowany w judykaturze pogląd, że pojęcie odbiorcy odpadów komunalnych odnosi się nie tylko do podmiotu, który takiego odbioru fizycznie dokonuje, lecz także do podmiotu, który prowadząc tego typu działalność (odbiór odpadów komunalnych) deklaruje odbiór odpadów komunalnych na terenie danej gminy. Wynika to m.in. z treści art. 9c ust. 1 u.c.p.g., zgodnie z którym przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Obowiązek wpisu do rejestru działalności regulowanej ciąży zatem także na podmiocie, który jeszcze nie wykonuje określonych czynności faktycznych, ale zamierza takie czynności wykonywać, zawierając stosowne umowy. Tym samym, posługując się zwrotem "przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości" ustawodawca ma na myśli nie tylko oznaczenie czynności faktycznej (odbieranie odpadów komunalnych) przez przedsiębiorcę, ale także oznaczenie rodzaju działalności, którą dany przedsiębiorca prowadzi lub zamierza prowadzić (zob. wyroki: WSA w Bydgoszczy z 12 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1541/13 i WSA w Szczecinie z 6 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 97/25, przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Warto również przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") z 13 stycznia 2026 r. sygn. akt III OSK 345/23, w którym wskazano, że użyte w art. 9n oraz art. 9nb u.c.p.g. pojęcie "przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne" należy rozumieć w sposób jednoznaczny jako podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej, a nie wyłącznie podmiot faktycznie wykonujący czynności odbioru odpadów. Oznacza to, że adresatem obowiązku złożenia sprawozdania z art. 9n u.c.p.g., jak i kary pieniężnej przewidzianej w art. 9x ust. 1 pkt 5 tej ustawy, jest każdy podmiot posiadający stosowne uprawnienia do prowadzenia działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, a nie tylko podmiot, który faktycznie odpady te odbiera (zob. również wyroki NSA: z 16 lutego 2021 r. sygn. akt III OSK 3257/21, z 16 czerwca 2020 r. sygn. akt II OSK 3510/19 i z 6 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 234/18). W wyroku tym NSA wyjaśnił, że obowiązek sprawozdawczy, o którym stanowi art. 9n ust. 1 u.c.p.g. jest konsekwencją statusu formalnoprawnego przedsiębiorcy, a nie faktycznego zakresu wykonywanej działalności w danym okresie sprawozdawczym. Brak rozpoczęcia działalności nie zwalnia z obowiązków wynikających z uzyskanego wpisu do rejestru, w tym z obowiązku złożenia sprawozdania, choćby było to tzw. sprawozdanie zerowe. NSA zaznaczył, że przedsiębiorca, który nie wykonuje działalności polegającej na odbieraniu odpadów może ponosić konsekwencje analogicznie dotkliwe przy niezłożeniu sprawozdania jak ten, który te odpady faktycznie odbiera. Zwrócono uwagę, że ustawodawca w art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. wprowadził karę pieniężną o charakterze formalnym, niezależną od stopnia "faktycznej aktywności" przedsiębiorcy. Przesłanką jej nałożenia jest samo niezłożenie sprawozdania w terminie, a nie powstanie szkody w środowisku. Brak złożenia sprawozdania w terminie stanowi delikt administracyjny niezależny od przesłanki winy przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne. Tego rodzaju konstrukcja prawna mieści się w granicach swobody regulacyjnej ustawodawcy i służy zapewnieniu kompletności danych niezbędnych do realizacji zadań gminy w zakresie gospodarki odpadami. Tym samym, wpis do rejestru kreuje nie tylko uprawnienie do prowadzenia działalności, lecz także związane z nim obowiązki publicznoprawne. Sąd podziela stanowisko organów, że zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, iż wbrew treści złożonego w trybie art. 9c ust. 4 u.c.p.g. oświadczenia Skarżąca nie spełniała wymogów określonych w u.c.p.g. i Rozporządzeniu i w związku z tym złożyła w tym zakresie niezgodne z prawdą oświadczenie. Należy zwrócić uwagę, że ustalenia kontroli znajdują potwierdzenie w ostatecznej decyzji Burmistrza z 14 maja 2025 r., którą orzeczono zakaz wykonywania przez Spółkę działalności objętej wpisem w rejestrze działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy Miejskiej Ł. oraz z urzędu wykreślono Spółkę z tego rejestru. W konsekwencji uznać należy, że organy prawidłowo nałożyły na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. Należy podkreślić, że orzekające w sprawie organy zastosowały art. 9x ust. 1 pkt 1a u.c.p.g. nie z uwagi na fakt, że Skarżąca podawała dane niezgodne z prawdą (okoliczność taka nie była na żadnym etapie postępowania podnoszona przez organy), a z uwagi na fakt, że informacje te były niezgodne z oświadczeniem o spełnieniu warunków wykonywania działalności regulowanej określonych w u.c.p.g. oraz przepisach Rozporządzenia wydanych na podstawie art. 9d ust. 2 tej ustawy. Końcowo należy wskazać, że wymierzenie kary pieniężnej jest następstwem naruszenia prawa, a przy ustalaniu jej wysokości nie uwzględnia się indywidualnych okoliczności, gdyż jej wysokość wprost wynika z art. 9x ust. 1 pkt 1a u.c.p.g. Oznacza to, że ustawodawca w tym względzie nie pozostawił organowi swobody oceny, a decyzja o nałożeniu kary ma charakter związany (zob. wyroki WSA w Poznaniu: z 7 czerwca 2023 r. sygn. akt IV SA/Po 249/23 i z 10 lipca 2024 r. sygn. akt IV SA/Po 349/24). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności organy obu instancji ustaliły prawidłowo wszystkie istotne w sprawie okoliczności faktyczne, kierując się zasadami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., jak również - stosownie do art. 80 k.p.a. - oceniły dowody zgromadzone w sprawie, a uzasadnienia decyzji spełniają kryteria sformułowane w art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za nieuzasadnioną. Sąd orzekał w niniejszej sprawie w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, korzystając z przepisu art. 119 pkt 2 P.p.s.a., bowiem wniosek w tej sprawie złożyła strona skarżąca w skardze (k. 4 akt sądowych), a organ administracji publicznej w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu tego wniosku nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.[pic]