II SA/Gd 751/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 sierpnia 2013 r., nr WOP.7721.175.2013.EK w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w kwocie 295,20 zł (czterysta czterdzieści dwa 80/100) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 lutego 2014 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie adwokata. Izba Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem w niniejszej sprawie adwokata M. K., o czym poinformowano Sąd pismem z 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 26 marca 2014 r. w niniejszej sprawie oddalił skargę (punkt 1 wyroku), w punkcie 3 zasądzając na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącego przed sądem I instancji. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wywiódł w imieniu skarżącego jego pełnomocnik z urzędu. W wyroku z 20 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OSK 1994/14, oddalił skargę kasacyjną. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych. Wniosek ten ponowił w piśmie z 4 maja 2017 r., oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. W tym stanie uznano, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). W świetle postanowień § 2 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z § 4 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1 (a więc wyższej niż ½ opłaty maksymalnej), a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z kolei, z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia wynika, że opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (tj. 480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł. W realiach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej. Za tego rodzaju czynność (vide: § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia), w sytuacji gdy pełnomocnik brał udziału w postępowaniu przed sądem I instancji, stawka maksymalna wynosi 50 % stawki podstawowej (480 zł), a więc 240 zł. W konsekwencji powyższego, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie powyższej skargi w kwocie 240 zł, co po powiększeniu o należny podatek od towarów i usług stanowi kwotę 295,20 zł brutto. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.