II SA/Gd 742/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie rekultywacji gruntów postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W. J., skarżący w niniejszej sprawie decyzje o zmianie decyzji w sprawie rekultywacji gruntów, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wpis ten wynosi 100 zł. Skarżący wskazał w złożonym formularzu, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dorosłym ubezwłasnowolnionym synem. Wnioskodawca oświadczył, że posiada mieszkanie o pow. 150 m2, 10 ha gruntów zasianych zbożem oraz 2 ha żwirowni. Posiada samochód volvo rok prod. 2010 o wartości 50 tys. zł, traktory i ładowarki o wartości 90 tys. zł. Dochody rodziny stanowią dochód z działalności gospodarczej wnioskodawcy 3000 zł, zasiłek opiekuńczy małżonki 742 zł, 146 zasiłek pielęgnacyjny na syna oraz 300 zł emerytury małżonki. Referendarz zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do oceny złożonego wniosku należy przypomnieć, że skarżący wnioskował o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Wniosek w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie, jeśli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, powoływanej dalej również jako "P.p.s.a."). W związku z powyższym wydaje się oczywistym, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek należytego przedstawienia swojej sytuacji materialnej, a zatem posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów oraz wydatków. Udzielenie stronie prawa pomocy dotyczy wyłącznie osób na tyle ubogich, że ich rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Jest to forma dofinansowania z budżetu państwa i przez to sprowadzać się winno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione dokumenty winny wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na wezwanie referendarza skarżący przedstawił m.in. nakaz płatniczy, z którego wynika, że skarżący wraz z małżonką posiada gospodarstwo o pow. 7,5 ha, las o pow. 0,55 ha, budynek mieszkalny o pow. 586 m2, budynek związany z działalnością gospodarczą o pow. 51 m2 oraz 1 ha gruntu związanego z działalnością gospodarczą. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że stan tego rachunku waha się w okresie ostatnich trzech miesięcy pomiędzy kwotą 105 172 zł a 30231 zł. Z zeznania podatkowego wynika, że dochód z działalności gospodarczej za rok 2016 wyniósł 209689,58 zł. Mając na względzie, że skarżący posiada znaczne zasoby zgromadzone na rachunku bankowym oraz znaczny majątek w nieruchomościach i ruchomościach, referendarz stwierdził, że przemawia to przeciwko uznaniu skarżącego za osobę spełniającą przesłankę przyznania prawa pomocy we wnioskowanej części. W sytuacji skarżącego nie ma okoliczności, które powodowałyby potrzebę nagłego przeznaczenia posiadanych środków pieniężnych na konsumujące je całkowicie, niezbędne życiowo wydatki. Twierdzenie skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku, że nie posiada środków na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, gdyż ma na utrzymaniu niepełnosprawnego syna i żonę chorą na cukrzycę, nie znajduje potwierdzenia w aktach. Brak jest dokumentów potwierdzających, że stan zdrowia członków rodziny skarżącego generuje takie koszty, że nie ma on możliwości uiszczenia wymaganych w sprawie kosztów sądowych. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.