II SA/Gd 729/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Asesor WSA Jakub Chojnacki (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Katarzyna Sałek-Gałązka po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2024 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi P.T, A.P-T na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 10 lipca 2023 r., nr WOP.7721.91.2023.TA w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy obiektu budowalnego oddala skargę.

Państwo A. P. i P.T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (PWINB) z 10 lipca 2023 r., utrzymującą mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Puckim (PINB) z 4 kwietnia 2023 r. o zgłoszeniu sprzeciwu, w związku z zawiadomieniem z 22 marca 2023 r. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych na terenie działki nr [...], obręb ewidencyjny [...], gmina H. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: PINB zgłaszając sprzeciw, wskazał w uzasadnieniu decyzji, że skarżący zawiadomili o zakończeniu budowy i zgłosili zamiar przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego o dwóch lokalach mieszkalnych w H. na terenie działki nr [...]. W wyniku przeprowadzonej analizy złożonych dokumentów, między innymi rysunków zamiennych, na których naniesiono zmiany i przeprowadzeniu czynności kontrolnych w terenie stwierdzono wykonanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na wykonaniu pokoi, pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi w przestrzeni piwnicy jak również zmiany sposobu użytkowania rzeczonego budynku na budynek pełniący funkcję pensjonatu, niezgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i decyzji pozwolenia na budowę. Jak wynika z przedstawionej dokumentacji inwestor wprowadził zmiany na poziomie piwnicy polegające na wykonaniu pokoi, czyli pomieszczeń przeznaczonych na stały popyt łudzi. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w § 73 w pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi poziom podłogi powinien znajdować się powyżej lub być równy poziomowi terenu przy budynku. Podkreśla się, że zaistniały wykaz zmian przedstawiony w przedłożonej dokumentacji złożonej do zawiadomienia o zakończeniu budowy nie został opatrzony kwalifikacją projektanta. Z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 3 kwietnia 2023 r. wynika, że dana inwestycja jest użytkowana w sposób niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją architektoniczno - budowlaną, gdyż na elewacji budynku znajduje się nr [...] ewidencyjny obiektu świadczącego usługi hotelarskie. Opisane jest to na ogólnej stronie internetowej Urzędu Miasta H. pod adresem BIP H. - Ewidencja innych obiektów świadczących usługi hotelarskie. Na stronie internetowej Booking.com rzeczony budynek reklamowany jest jako A., w których można przeprowadzać rezerwację na pobyt. Dla danego obiektu założono stronę internetową [...]. Jasno z niej wynika, że rzeczony obiekt posiada 10 pokoi przeznaczonych pod wynajem. Znajduje się tam również informacja o tym, że jest on pensjonatem całorocznym. Aktualny układ pomieszczeń, aranżacja wnętrz, wyposażenie i dodatkowe instalacje świadczą o zamiarze użytkowania obiektu jako budynku pensjonatowego. Jak wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka objęta jest symbolem MN1, które określa zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą z możliwością wybudowania usług nieuciążliwych lub pokoi gościnnych, a także małych domów mieszkalnych (do 4 lokali gościnnych). Przedstawiona dokumentacja nie zawiera wyznaczenia pomieszczeń takich jak kuchnia bądź pomieszczenia z aneksem kuchenny, aby dawały możliwość stałego przebywania w nim ludzi. PWINB rozpoznając odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, odniósł się m.in. do zmian w budynku, wskazując że: - kondygnacja piwnicy: w przedmiotowym budynku zaprojektowano (rys. A/1 skala 1:100) w poziomie piwnic (posadzkę piwnicy zaprojektowano 1,46 m poniżej poziomu otaczającego budynek terenu): kotłownię, 2 pomieszczenia magazynowe i 3 pomieszczenia gospodarcze + komunikacja. Całość pow. użytk. piwnic ma powierzchnię 95,0 m2. Znajdująca się w dołączonej do zawiadomienia inwestorów dokumentacji pt.: "Rysunki powykonawcze" - kopia ww. rysunku wchodzącego w skład zatwierdzonego projektu budowlanego (rys. A/l skala 1:100) z naniesionymi kolorem czerwonym zmianami - wykazuje, że inwestor w poziomie piwnicy wykonał zupełnie nowy niż pierwotnie podział ścianami, uzyskując w efekcie tego zespoły pomieszczeń w zestawach pokój + pom. sanitarne tj.: 4 pokoje z przynależnymi do nich pomieszczeniami sanitarnymi (3 łazienki + 1 wc), pozostawiając z pierwotnego układu 1 pomieszczenie jako magazyn i 1 pomieszczenie gospodarcze + komunikacja. Całość ma powierzchnię 93,5 m 2. Posadowienie poziomu posadzki piwnicy względem otaczającego terenu w stosunku do zatwierdzonego projektu pozostawiono bez zmian (posadzka piwnicy znajduje się 1,46 m poniżej poziomu otaczającego budynek terenu); - kondygnacja parteru: w przedmiotowym budynku zaprojektowano (rys. A/2 skala 1:100) w poziomie parteru: 4 pokoje, 3 wc, 3 garderoby + komunikacja. Całość pow. użytk. parteru ma powierzchnię 101,6 m2. Znajdująca się w dołączonej do zawiadomienia inwestorów dokumentacji pt.: "Rysunki powykonawcze" - kopia ww. rysunku wchodzącego w skład zatwierdzonego projektu budowlanego (rys. A/2 skala 1:100) z naniesionymi kolorem czerwonym zmianami - wykazuje, że inwestor w poziomie parteru wykonał inny niż pierwotnie podział ścianami, uzyskując w efekcie tego zespoły pomieszczeń w zestawach pokój +pom. sanitarne tj.: 5 pokoi z przynależnymi do nich pomieszczeniami sanitarnymi (4 łazienki) + komunikacja. Całość pow. użytk. parteru ma powierzchnię 101,2 m2; - kondygnacja piętra: w przedmiotowym budynku zaprojektowano (rys. A/3 skala 1:100) w poziomie piętra: 4 pokoje, 4 wc, 3 garderoby, 2 balkony + komunikacja. Całość pow. użytk. Piętra (poddasza) ma powierzchnię 96,4 m2. Znajdująca się w dołączonej do zawiadomienia inwestorów dokumentacji pt.: "Rysunki powykonawcze" - kopia ww. rysunku wchodzącego w skład zatwierdzonego projektu budowlanego (rys. A/3 skala 1:100) z naniesionymi kolorem czerwonym zmianami – uzyskując w efekcie tego zespoły pomieszczeń w zestawach pokój + pom. sanitarne tj.: 4 pokoje z przynależnymi do nich pomieszczeniami sanitarnymi (4 wc), garderoba + komunikacja. Całość pow. użytk. piętra ma powierzchnię 101,6 m2; - kondygnacja poddasza: w przedmiotowym budynku zaprojektowano (rys. A/4 skala 1:100) w poziomie poddasza: 2 pokoje, łazienka, 2 garderoby, spiżarnia + komunikacja. Całość pow. użytk. piętra (poddasza) ma powierzchnię 58,9 m2. Znajdująca się w dołączonej do zawiadomienia inwestorów dokumentacji pt.: "Rysunki powykonawcze" - kopia ww. rysunku wchodzącego w skład zatwierdzonego projektu budowlanego (rys. A/4 skala 1:100) z naniesionymi kolorem czerwonym zmianami wykazuje, że inwestor w poziomie piętra wykonał inny niż pierwotnie podział ścianami, uzyskując w efekcie tego zespoły pomieszczeń w zestawach pokoi + pom. sanitarne tj.: 4 pokoje, 2 łazienki + komunikacja. Całość pow. użytk. piętra ma powierzchnię 55,5 m2 W ocenie PWNB, powyższe zestawienie tego co funkcjonalnie "pierwotnie" zaprojektowano, a tego co w rzeczywistości zostało wykonane wewnątrz budynku w odniesieniu do układu funkcjonalnego budynku - świadczy o tym, że budynek posiada na wszystkich kondygnacjach (piwnica, parter, piętro, poddasze) obecnie 10 zestawów pomieszczeń: pokój + pom. sanitarne (łazienka lub wc.) - a całościowo w budynku wykonano 19 pokoi w większości w zestawach: pokój + pom. sanitarne. Wprowadzony w trakcie realizacji inwestycji w budynku układ przestrzenny powoduje, że obiekt funkcjonuje jako budynek z pokojami gościnnymi na wszystkich kondygnacjach (piwnica, parter, piętro, poddasze). Zrealizowana w rzeczywistości funkcja budynku - to funkcja budynku z pokojami gościnnymi na wszystkich kondygnacjach. PWINB wskazał również, że dla obszaru działki nr [...] na którym zlokalizowany jest przedmiotowy budynek - obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą nr XXXVII/266/2001 Rady Miasta H. z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru działek nr [...]-[...], przy ul. [...] w H. Przedmiotowa działka znajduje się na obszarze oznaczonym na tym planie symbolem MN 1 - tj.: "zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca z możliwością wbudowania usług nieuciążliwych lub pokoi gościnnych, a także małe domy mieszkalne (do 4 lokali gościnnych) max. wskaźnik zabudowy działki 20%. Strona w odwołaniu wskazała na funkcję zlokalizowanych w budynku dodatkowych pokoi w piwnicy jako pomieszczenia gościnne (pokoje gościnne) - co zdaniem organu nie jest sprzeczne z zasadami wyznaczonymi przez m.p.z.p. dla tego obszaru MN 1 cytowanymi powyżej. Stąd też w ocenie PWINB - wysunięty przez PINB w postępowaniu zarzut odstąpienia w zakresie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - tj. jest przesłanki art. 36a ust. 5 pkt 5 Prawa budowlanego - jest chybiony. PWINB stwierdził także, że zebrany materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, że wykonane pokoje w poziomie piwnicy zlokalizowane są poniżej poziomu terenu przy budynku (rysunki wchodzące w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami: A/6, A/7) – tak więc narusza to wymogi przepisów techniczno-budowlanych. Świadczy o tym, że inwestycję zrealizowano w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. We wniesionej do Sądu skardze, decyzji PWINB zarzucono: 1. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 54 ust, 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez nieuzasadnione wniesienie sprzeciwu odnośnie zawiadomienia organu I instancji przez skarżących o zakończeniu budowy pomimo braku podstaw prawnych i faktycznych w tym zakresie; b) art. 36a ust. 1 i ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez uznanie, iż skarżący dopuścili się istotnych odstępstw od projektu budowlanego, a jednocześnie są one sprzeczne z projektem budowlanym, mimo że zmiany opisane przez organ albo nie mają charakteru istotnego albo też nie występują w ogóle, w szczególności nie doszło do zmiany zamierzonego sposobu użytkowania części budynku na poziomie piwnic; c) § 73 ust. 1 w zw. z § 4 pkt 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez bezpodstawne uznanie, że pomieszczenia w poziomie piwnic są pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi, a tym samym doszło do zmiany zamierzonego sposobu użytkowania tych pomieszczeń niezgodnie z założeniami projektu budowlanego, podczas gdy przepisy te nie znajdują w niniejszej sprawie zastosowania, ponieważ przedmiotowe pomieszczenia nie zmieniły swojego przeznaczenia ani zamierzonego sposobu użytkowania; 2. Naruszenie prawa proceduralnego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i niewyjaśnienie w sposób pełny okoliczności sprawy oraz ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w sposób przekraczający dozwolone granice takiej oceny i prowadzący do błędnych ustaleń i wniosków, a to w następstwie nie umożliwienia skarżącym czynnego udziału w postępowaniu oraz złożenia stosownych wyjaśnień i przekazania stosownych dowodów, nie umożliwienia im udziału w czynnościach kontrolnych w miejscu budowy, pomimo iż przebywali oni wówczas zagranicą, a także nie wyznaczenia innego terminu na dokonanie oględzin budynku, a nadto oparciu się na niewiarygodnym i niewystarczającym materiale dowodowym, w następstwie czego organy bezpodstawnie przyjęły, iż doszło do zmian na poziomie piwnicy polegających na wykonaniu pokoi/pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, a nadto oparcie własnych lecz błędnych ustaleń na podstawie niepełnych i niewiarygodnych danych, bez faktycznych oględzin obiektu z udziałem skarżących; b) błąd w ustaleniach faktycznych, jakoby na poziomie piwnic wybudowano pomieszczenia, które przeznaczone są na pobyt stały ludzi, a tym samym doszło do zmiany zamierzonego sposobu ich użytkowania w stosunku do założeń projektowych. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenia od strony przeciwnej na rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. PWINB odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie Odnosząc się do argumentów zawartych w skardze - stwierdzających, że wykonane nowe podziały funkcjonalne nie powodują, że budynek nie jest w dalszym ciągu budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym - zdaniem organu to właśnie przedłożone przez inwestorów rysunki powykonawcze (z naniesionymi zmianami) - jednoznacznie wskazują na obecną funkcje budynku (zespoły kilkunastu pokoi z sanitariatami). Nie ma tu znaczenia "umeblowanie pomieszczeń" czy inne elementu wykończenia wnętrz lub też jak wskazują skarżący "brak wykonania dokumentacji fotograficznej" - jednoznacznie zdecydowanie zmieniony układ funkcji budynku (który inwestor sam przedstawił w PINB) wskazuje na rzeczywisty cel wykonanych zmian. Niezależnie od powyższego w ocenie organu - całkowicie niezasadna jest argumentacja strony przedstawiana w trakcie postępowania (że nie jest konieczne przedłożenie w organie po zakończeniu budowy dokumentów, o których mowa w art. 57 Prawa budowlanego). W trakcie rozprawy przed Sądem, skarżący oświadczył, że zmiana układu pomieszczeń wyniknęła ze zmiany usytuowania wejścia do budynku i pomieszczeń oraz że nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce, w szczególności polegającej na zmianie pomieszczeń. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zawierała uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) – dalej jako "p.b.", do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że przepisy prawa nie określają expressis verbis przesłanek wniesienia sprzeciwu przez organ oraz, że podstawą wniesienia sprzeciwu może być przykładowo ustalenie przez organ, że: a) nastąpiło istotne odstąpienie przez inwestora od projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (por.: wyrok NSA z 21.11.2007 r., II OSK 1535/06, LEX nr 425357; wyrok WSA w Gdańsku z 20.05.2009 r., II SA/Gd 104/09); b) nie uzupełniono zawiadomienia o zakończeniu budowy pomimo wezwania przez organ (por. wyrok NSA z 31.01.2007 r., II OSK 267/06); c) podmiot zamierza przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego pomimo niewykonania wszystkich robót budowlanych. Słusznie zauważa NSA w wyroku z 27 marca 2007 r., II OSK 520/06, LEX nr 503755, że przesłanki wniesienia sprzeciwu należy wyinterpretować z uwzględnieniem funkcji, jakie prawodawca powierzył organom nadzoru budowlanego, i przyznanych im kompetencji. Nie określając wprost przesłanek wniesienia sprzeciwu, prawodawca wyszedł z założenia, że nie sposób przewidzieć i skatalogować w normie prawnej wszystkich okoliczności, które uzasadniałyby wniesienie sprzeciwu w związku z zamiarem użytkowania obiektu budowlanego. Można jednak stwierdzić, że organ wnosi sprzeciw wobec zamiaru użytkowania obiektu budowlanego w przypadku ustalenia, że: wnioskodawca nie dopełnił wszystkich istotnych wymogów w procedurze zgłoszenia użytkowania; ustalono, że inwestor odstąpił od projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego w sposób istotny lub od innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. A. Plucińska-Filipowicz, T. Filipowicz [w:] Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, red. M. Wierzbowski, LEX/el. 2023, art. 54). W art. 36 ust. 5 p.b. ustawodawca określił, czym jest istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany; 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących: a) powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5%, b) wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2%, c) liczby kondygnacji; 3) warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze; 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 6) wymagającym uzyskania lub zmiany decyzji, pozwoleń lub uzgodnień, które są wymagane do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub do dokonania zgłoszenia: a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4, lub b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. a, oraz instalowania, o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. d; 7) zmiany źródła ciepła do ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej, ze źródła zasilanego paliwem ciekłym, gazowym, odnawialnym źródłem energii lub z sieci ciepłowniczej, na źródło opalane paliwem stałym. W przedmiotowej sprawie jedną z kwestii spornych była zasadność uznania przez organy administracji, że doszło istotnego odstąpienia od projektu budowlanego. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowody wyraźnie wskazuje, że objęty pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego budynek, ma być wykorzystywany na działalność usługową. Jego ocena dokonana przez organy jest obiektywna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. PWINB precyzyjnie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, efekty zmian dokonanych w spornym budynku. Z samej tylko dokumentacji dostarczonej przez inwestora wynika, że w budynku (na wszystkich kondygnacjach powstało 10 zestawów pomieszczeń w układzie pokój + pomieszczenie sanitarne. W połączeniu z ustaleniami dokonanymi przez PINB, wskazującymi na oferowanie w spornym budynku apartamentów na wynajem należy stwierdzać, że budynek utracił charakter budynku mieszkalnego jednorodzinnego, rozumianego jako budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku (art. 3 ust. 2a p.b.). Twierdzenia skarżących stoją w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Nie sposób bowiem przyjąć w świetle okoliczności niniejszej sprawy, aby zamiarem inwestorów było użytkowanie spornego obiektu jako domu jednorodzinnego. Bez znaczenia jest przy tym, kto będzie z budynku korzystał. Istotny jest wyłącznie zamierzony sposób jego wykorzystania. Zaznaczyć przy tym należy, że kwestia możliwości wykonania w piwnicy pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, rozważana w świetle warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, nie miała w tej sprawie istotnego znaczenia. Z rysunków powykonawczych wprost wynika, że w piwnicy powstały 3 pokoje z łazienkami, których nie było w pierwotnym projekcie. Zatem pomieszczenia te powstały bez względu na obwiązujące w tym zakresie regulacje. Okoliczność ta mogłaby mieć charakter istotny, gdyby zmiany na pozostałych kondygnacjach nie pozbawiły budynku funkcji domu jednorodzinnego. Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku PWINB, zamierzony sposób korzystania z budynku stoi także w sprzeczności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z uchwałą nr XXXVII/266/2001 Rady Miasta H. z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru działek nr [...]-[...], przy ul. [...] w H. (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego Nr 4 z dn. 15 stycznia 2002 r., poz. [...]), działka na której posadowiono sporny budynek przeznaczona jest pod "zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą z możliwością wbudowania usług nieuciążliwych lub pokoi gościnnych, a także małe domy mieszkalne (do 4 lokali gościnnych) max wskaźnik zabudowy działki 20%." Regulacja w jasno wskazuje, że wbudowanie pokoi gościnnych dopuszczalne jest w ramach zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, co oznacza że wbudowanie pokoi gościnnych nie może zmienić charakteru budynku. Możliwe jest zatem z uwzględnieniem definicji art. 3 ust. 2a p.b., wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Wskazany plan przewiduje budynki mieszkalno-pensjonatowe, ale nie na działce skarżących. W okolicznościach niniejszej sprawy zamierzony sposób użytkowania budynku nie przewiduje jego użytkowania jako domu jednorodzinnego. Przeciwnie, dokonane zmiany w budynku oraz zgormadzone oferty wynajmu, a także tabliczka na budynku się znajdująca, wskazują na odmienny zamierzony sposób jego wykorzystywania, pozbawiony funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej. Dodać jedynie należało, sytuacja zamiaru sposobu użytkowania budynku stanowi także próbę obejścia art. 55 p.b. Przepis ten wskazuje jakie kategorie budynków wymagają uzyskania pozwolenia na użytkownie w drodze decyzji administracyjnej. Zamierzony sposób użytkowania budynku wyczerpuje znamiona kategorii XIV budynków, określonej w p.b., do której zalicza się takie budynki jak budynki zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego, jak: hotele, motele, pensjonaty, domy wypoczynkowe, schroniska turystyczne, które wymagają uzyskania pozwolenia na użytkowanie, w przeciwieństwie budynków mieszkalnych jednorodzinnych (kategoria I). Wobec budynków kategorii przeznaczonych do zamieszkiwania zbiorowego ludzi stosuje się inną klasę odporności pożarowej (por. § 209 i nast. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225). W ocenie Sądu niezasadne były zarzuty dotyczące błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Dokonywanie oględzin w obecności skarżących w świetle przedstawionej przez nich dokumentacji, nie było konieczne. Oczywistym jest bowiem, że skarżący uzyskali pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego, a zamierzają go użytkować jako budynek zamieszkania zbiorowego w rozumieniu wskazanego powyżej rozporządzenia. Nietrafny jest przy tym argument wywiedziony z przywołanego w skardze orzecznictwa, odnoszący się do istotności odstępstwa od projektu budowlanego. Jak wskazano, powyżej w niniejszej sprawie do takiego odstępstwa doszło z powodu przesłanek określonych w art. 36a ust. 5 pkt 4 i 5 p.b. Czym innym jest bowiem wybudowanie czy przestawienie ścianki działowej w ramach istniejącego legalnego sposobu użytkowania, a czym innym wybudowanie, czy przestawienie ścianki działowej celem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Nie mógł odnieść przy tym skutku zarzut wskazania różnych podstaw prawnych decyzji (pkt 2 i pkt 4 art. 36a ust. 5 p.b.). Po pierwsze materialno prawną podstawą wniesienia sprzeciwu był art. 54 p.b., natomiast art. 36a ust. 5 odnosił się do okoliczności powodująceych konieczność stwierdzenia istotnego odstępstwa od projektu budowlanego. Choć organy obu instancji przywołały odmienne przepisy w tym zakresie, to jednakże treści obu decyzji wskazują, że przedmiotem rozważań były te same okoliczności faktyczne. Nie miało to zatem wpływu na wynik przedmiotowego postępowania. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze. zm.) skargę oddalił.