II SA/Gd 700/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskiem zawartym w skardze, złożonym na formularzu PPF w dniu 17 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżąca E. Z. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącą o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych w dniu 18 grudnia 2017 r. na zarządzenie z dnia 29 listopada 2017 r. (odpisu rocznego obliczenia podatku przez ZUS za rok 2016; wyciągów z rachunków bankowych za okres od 4 stycznia do 3 lutego 2017 r. oraz od 1 września do 8 grudnia 2017 r.; odpisu umowy z 22 czerwca 2017 r. o zaopatrzeniu w wodę na cele bytowe; odpisu umowy pożyczki z dnia 27 września 2016 r.; odpisu dokumentacji medycznej za okres od 16 stycznia 205 r. do 16 listopada 2017 r.; kopii potwierdzeń opłat za media; odpisów decyzji MOPS z dnia 19 maja i 13 listopada 2017 r.) referendarz sądowy ustalił, że skarżąca jest właścicielką działki o powierzchni 555 m2. Innego majątku nie posiada – zajmuje mieszkanie komunalne o powierzchni 36 m2, na dzień 8 grudnia 2017 r. saldo jej rachunku bankowego było ujemne i wynosiło 96,14 zł, zaś na koncie walutowym posiadała środki w kwocie 0,29 euro. Skarżąca osiąga dochód w wysokości 1.310,06 zł netto miesięcznie z tytułu emerytury, która jest jej jedynym stałym źródłem utrzymania. Otrzymuje także pomoc w postaci dodatku energetycznego w kwocie 11,22 zł, który został jej przyznany na okres od 1 maja do 31 października 2017 r. oraz dodatku mieszkaniowego w kwocie 254,55 zł, przyznanego na okres od 1 grudnia 2017 r. do 31 maja 2018 r. Skarżąca na opłaty za czynsz mieszkania, energię elektryczną, gaz, telefon oraz spłatę pożyczki zaciągniętej w kwocie 3.000 zł na pokrycie kosztów związanych z leczeniem i opieką po przebytym udarze przeznacza kwotę około 466 zł miesięcznie. Ponosi także opłaty związane eksploatacją działki (za wywóz śmieci i wodę) w wysokości około 66 zł miesięcznie. Ze względu na zły stan zdrowia skarżąca na zakup niezbędnych leków przeznacza – jak sama wskazała – kwotę około 100 zł miesięcznie. Z powyższego wynika, że skarżąca na swoje stałe zobowiązania i wydatki przeznacza połowę swojego miesięcznego dochodu. Przy czym kwota ponoszonych przez skarżącą wydatków uwzględnia przyznane jej dodatki. Przyjąć zatem należało, że do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota około 650 zł, którą bez wątpienia w całości przeznacza na pokrycie pozostałych podstawowych kosztów swojego utrzymania, jak chociażby na wyżywienie, zakup środków higieny i czystości. Rozpoznając przedmiotowy wniosek referendarz sądowy miał na uwadze, że do dnia 15 listopada 2017 r. skarżąca na rachunku bankowym posiadała kwotę 5.000 zł. Środki te zostały przekazane skarżącej w dniu 1 lutego 2017 r. tytułem pożyczki, której udzieliła jej osobę prywatna na pokrycie kosztów budowy wodociągu zgodnie z umową z dnia 22 czerwca 2017 r. o zaopatrzeniu w wodę na cele bytowe, a następnie w dniu 15 listopada 2017 r. wydatkowane na ww. cel. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że wnioskodawczyni nie ma realnych możliwości poniesienia w niniejszej sprawie kosztów sądowych i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.