II SA/Gd 693/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Asesor WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 17 lipca 2025 r., nr WOP.7721.1152025.GD w przedmiocie sprzeciwu w sprawie użytkowania obiektu budowlanego postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącej A Sp. z o.o. z siedzibą w W. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 zł (pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

T. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 17 lipca 2025 r. w przedmiocie sprzeciwu w sprawie użytkowania obiektu budowlanego. Skarżąca pismem z 13 października 2025 r. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wówczas, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w piśmie z 13 października 2025 r. oświadczyła, że cofa skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 17 lipca 2025 r., w przedmiocie sprzeciwu w sprawie użytkowania obiektu budowlanego. Sąd uznał, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt. 1. postanowienia. O zwrocie kwoty uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.