II SA/Gd 626/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 marca 2023 r., nr SKO.432.2.2023 w przedmiocie wyznaczenia innego organu do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 marca 2023 r., nr SKO.432.2.2023, w przedmiocie wyznaczenia innego organu do rozpoznania jej wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości. Wnioskiem z 10 lutego 2023 r. skarżąca zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy U. z 28 lutego 2017 r., nr GEO.6831.48.2.2015.SS, zmieniającej decyzję tego organu z 21 grudnia 2015 r., nr GEO.6831.48.1.2015.MK, zatwierdzającej podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w obrębie R., gmina U., stanowiącej własność Gminy U., względnie o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ww. decyzji. Jednocześnie skarżąca zwróciła się o wyłączenie Wójta Gminy U. od udziału w tych postępowaniach, z uwagi na konflikt z wnioskodawczynią i jej rodziną. Po rozpoznaniu wniosku, Kolegium postanowiło wyznaczyć do załatwienia sprawy Wójta Gminy Słupsk. Organ II instancji uznał, że złożenie przez A. P. zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy publicznych może powodować wątpliwości co do bezstronności Wójta Gminy U. w załatwieniu sprawy zainicjonowanej wnioskiem skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w pkt 1-5a tego paragrafu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Wskazać należy, że wyznaczając zakres postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego ustawodawca nie posłużył się - jak w odniesieniu do decyzji - klauzulą generalną, lecz metodą enumeracji pozytywnej - w tym sensie, że wymienione zostały określone kategorie postanowień, na które skarga przysługuje, a tym samym należy przyjąć, że pozostałe (niewymienione w ww. przepisie) postanowienia nie mogą stanowić samoistnego przedmiotu kontroli sądowej (zob. postanowienie WSA w Krakowie z 15 lutego 2019 r., II SA/Kr 1506/18, dostępny https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku, po rozpatrzeniu wniosku strony skarżącej, wyznaczyło Wójta Gminy Słupsk do załatwienia sprawy z wniosku skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Wójta Gminy U. z 28 lutego 2017 r., nr GEO.6831.48.2.2015.SS, zmieniającej decyzję tego organu z 21 grudnia 2015 r., nr GEO.6831.48.1.2015.MK, zatwierdzającej podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w obrębie R., gmina U., stanowiącej własność Gminy U.. Przepisy art. 25-26 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., regulujące kwestie wyłączenia organu od załatwienia danej sprawy nie przewidują zaś możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym przedmiocie, a ponieważ dopuszczalności zażalenia w postępowaniu regulowanym k.p.a. nie można domniemywać (zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. przysługuje ono tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi), przyjąć należy, że od postanowienia związanego z wyłączeniem organu, nie służy zażalenie. Postanowienie takie też ani nie kończy postępowania administracyjnego w danej sprawie, ani nie rozstrzyga tej sprawy co do jej istoty. Zapadłe w przedmiotowej sprawie postanowienie nie zalicza się także do postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Tym samym, w ocenie Sądu, należało uznać, że objęte przedmiotową skargą postanowienie nie mieści się w zakresie kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, co oznacza, iż nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Kwestionowane skargą rozstrzygnięcie nie należy do żadnej kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, w szczególności nie jest postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia będzie mogła być skontrolowana przez sąd administracyjny wyłącznie na etapie kontroli ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie, w której stwierdzono istnienie podstaw do wyłączenia organu oraz wyznaczono do jej rozpatrzenia inny organ. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.