II SA/Gd 614/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej z siedzibą w C. od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 4 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić skarżącej A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej z siedzibą w C. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z dnia 4 lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił decyzję Starosty z dnia 27 października 2016 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Decyzja kasacyjna została doręczona stronom z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem organu odwoławczego, w tym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r. W dniu 8 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła za pośrednictwem organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane jako skarga, kwestionujące wydaną w sprawie przez organ odwoławczy decyzję kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Pismo skarżącej z dnia 8 sierpnia 2017 r. należało uznać za sprzeciw od wydanej w sprawie decyzji kasacyjnej. Zgodnie bowiem z treścią z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Z art. 64c § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego (§ 2). W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (§ 3). Powyższe przepisy obowiązują od dnia 1 czerwca 2017 r. i mają zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych od tej daty. Wynika to z treści art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), zgodnie z którym przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu dotychczasowym stosuje się jedynie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Stosownie do art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja z dnia 4 lipca 2017 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem dla skarżącej w dniu 24 lipca 2017 r. Skarżąca wniosła natomiast sprzeciw w dniu 8 sierpnia 2017 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 64c § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił sprzeciw skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie bowiem do art. 85 tej ustawy, czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, niezależnie od tego, że nastąpiło to na skutek błędnego pouczenia. W tym miejscu wyjaśnić jednak należy, że w takiej sytuacji stronie przysługuje uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd postanowi o przywróceniu terminu, pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z art. 87 ustawy. W orzecznictwie przyjęto zaś, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zaliczyć należy także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 417/09, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd dodatkowo wyjaśnia również, że oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi (pismo skarżącej z 22 sierpnia 2017 r.), a następnie o cofnięciu sprzeciwu (pismo skarżącej z 26 września 2017 r.) nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku, ponieważ cofnąć można jedynie środek zaskarżenia skutecznie wniesiony, a więc również złożony w terminie. Sąd zwrócił skarżącej uiszczony wpis w wysokości 200 zł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.