II SA/Gd 416/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 4 marca 2026 r., nr WOP.7721.240.2024.JS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę.

P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 4 marca 2026 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Nowodworskim z 1 października 20224 r., o dwóch numerach: PNB.5140.52.12.2022 i PNB.7141.52.2022, którą nakazano Spółce rozbiórkę tymczasowego budynku - hali namiotowej konstrukcji stalowej o wymiarach 11,09 m x 7,92 m, usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości Ż., gmina S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z 8 maja 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 maja 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 17 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniach terminu wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest obowiązek dołączenia pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Ponadto, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 wskazanej ustawy). W rozpatrywanej sprawie do skargi wnoszonej przez profesjonalnego pełnomocnika w imieniu strony nie załączono pełnomocnictwa, jak też nie uiszczono wpisu. Wobec tego pełnomocnik został zobowiązany do przedłożenia dokumentu wskazującego jego umocowanie do działania w sprawie oraz wniesienia stosownej opłaty wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 maja 2026 r. Tym samym termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 20 maja 2026 r. Pomimo upływu terminu pełnomocnik nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi, jak również nie uiścił wpisu od skargi. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.