II SA/Gd 390/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Wnioskiem z 6 czerwca 2018 r., zawartym w złożonej skardze, M. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w wysokości 903 zł i 705,01 zł. Posiada gospodarstwo rolne o pow. 6,5 ha, wydzierżawione synowi za czynsz,, 100 kg ziemniaków z jednego hektara. Wydatki to zakup opału 3200 zł na rok, energia elektryczna 170 zł miesięcznie, opłata za wodę i ścieki 50 zł miesięcznie, podatki od nieruchomości i leśny. Nie posiada oszczędności, a z bieżących dochodów nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszej sprawy. Do wniosku dołączone zostały dokumenty potwierdzające sytuację finansową wnioskodawcy. Referendarz sądowy rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu sądowym zasady ponoszenia przez strony tego postępowania kosztów związanych z ich w nim udziałem, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.". Wskazany charakter prawa pomocy nakazuje przesłanki jego przyznania interpretować w sposób ścisły. Dodatkowo ustawodawca przewidział, że to ubiegający się o wsparcie z publicznych środków obowiązany jest do wykazania, że jego sytuacja rodzinna i materialno-bytowa uzasadnia zastosowanie w jego wypadku odstępstwa od wymienionej wyżej zasady z art. 199 P.p.s.a. Wynika to z brzmienia art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. ustanawiających warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz częściowym. Udzielenie prawa pomocy w najszerszym zakresie dopuszczalne jest w sytuacji niemożności poniesienia przez stronę jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe prawo pomocy wchodzi w grę w razie, gdy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie ocenie podlega czy M. P. znajduje się w sytuacji, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania. Analizując przedstawione przez skarżącego dokumenty dotyczące jego sytuacji finansowej uznał referendarz, że w chwili obecnej skarżący nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie kosztów sądowych. Z podanych względów referendarz orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.