II SA/Gd 368/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić T. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 listopada 2018 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 368/18.

T. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2018 r. skarga została oddalona. Wyrok wydany został w postępowaniu uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, jego odpis doręczony został skarżącemu w dniu 13 grudnia 2018 r. poprzez dwukrotne awizowanie przesyłki pocztowej (potwierdzenie odbioru karta 38). We wniosku z dnia 27 grudnia 2018 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Motywując swój wniosek skarżący wskazał, że nie miał możliwości odebrania pisma z poczty w wyznaczonym terminie z powodu dłuższej nieobecności. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. W zarządzeniu z dnia 7 stycznia 2019 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, w jakim dniu ustała przyczyna uchybienia terminu – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że nie wykazano przesłanek zachowania terminu do złożenia wniosku. W odpowiedzi, skarżący w piśmie z dnia 29 stycznia 2019 r. podał, że dnia 27 grudnia 2018 r. dowiedział się o liście poleconym odesłanym przez pocztę do WSA w Gdańsku i że powinno ono być odebrane do dnia 14 grudnia 2018 r. Pisma z poczty skarżący nie odebrał z powodu dłuższej nieobecności i niewiedzy o piśmie na poczcie oczekującym na odbiór. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a. to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Z uwagi na fakt, że trzy ostatnie przesłanki uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione, należy rozważyć, czy stronie można zarzucić zawinienie w uchybieniu terminu. Ponieważ odpis sentencji wyroku został doręczony w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a., poprzez złożenie przesyłki sądowej na okres 14 dni w placówce pocztowej, termin siedmiu dni dla skarżącego do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku rozpoczął bieg w dniu 13 grudnia 2018 r. i upłynął w dniu 20 grudnia 2018 r., stosownie do treści art. 141 § 2 p.p.s.a. W ocenie sądu, okoliczność zaoferowana przez skarżącego jako usprawiedliwiająca opóźnienie w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 27 listopada 2018 r. wskazuje jednoznacznie na zawinienie w uchybieniu terminu. Przyczyną, na jaką powołuje się skarżący, uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu, jest dłuższa nieobecność i brak wiedzy o przesyłce oczekującej na poczcie na odbiór. Zdaniem sądu taka przyczyna nie stanowi niezawinionej okoliczności, która uzasadniałaby przywrócenie terminu. Osoba zainteresowana obowiązana jest uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność w zakresie prowadzenia własnych spraw oraz fakt, że przeszkoda, która zaistniała była od niej niezależna i istniała przez cały czas biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżący tymczasem pozostaje w błędnym przekonaniu, że jego nieobecność pod wskazanym sądowi adresem zamieszkania usprawiedliwia uchybienie terminom zakreślonym w przepisach prawa. Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Jak wynika z akt sprawy (karta 11) skarżący o obowiązku zawiadamiania sądu o każdej zmianie adresu został pouczony przy doręczeniu mu odpisu odpowiedzi na skargę. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący miał świadomość konsekwencji wynikających z braku poinformowania sądu o swojej nieobecności pod dotychczasowym adresem zamieszkania. Warto też zauważyć, że licząc się z dłuższą nieobecnością, skarżący mógł ustanowić pełnomocnika procesowego, któremu sąd doręczałby pisma kierowane do niego, przy czym pełnomocnikiem tym mogą być również członkowie rodziny strony, wymienieni w art. 35 § 1 p.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi można zaliczyć: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, lub też mylne pouczenie przez sąd o trybie i sposobie złożenia środka zaskarżenia. Oczywiście, katalog przyczyn niezawinionych przez stronę, dających podstawę do przywrócenia terminu jest otwarty, nie mniej jednak – w okolicznościach konkretnej sprawy należy badać przyczynę uchybienia w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W ocenie sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy trudno przyjąć, że skarżący wykazał się należytą starannością w zakresie prowadzenia własnej sprawy przed sądem administracyjnym. W tym stanie sprawy uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia od wyroku oddalającego skargę z dnia 27 listopada 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.