IV SA/Wa 1218/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1218/18 w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu postanawia: na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) uchylić postanowienie zawarte w pkt. 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1218/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2018 r. w pkt. 1 oddalił skargę M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu, a w pkt. 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej M.D. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło w terminie zażalenie na postanowienie zawarte w pkt. 2 ww. wyroku, dotyczące zasądzenia zwrotu kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W przypadku, gdy – jak stanowi art. 195 § 2 p.p.s.a. – zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, eliminując mnożenie instancji sądowych, służy racjonalizacji postępowania i realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki stosownie do art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W przedmiotowej sprawie skarżącą wnosząc skargę w dniu 23 marca 2018 r. uiściła należny wpis na rachunek Sądu (k. 18 i 24). Pismem z 10 maja 2018 r. skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a pismem z 4 czerwca 2018 r. również o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata. Zarządzeniem Przewodniczącej z dnia 16 sierpnia 2018 r. zwrócono skarżącej uiszczoną kwotę 500 zł jako "nienależnie uiszczony wpis od skargi". Przepisy prawa nie przewidują w takim przypadku wprost możliwości zażądania przez Sąd od skarżącej zwrotu tej kwoty (w razie uznania, że zarządzenie o zwrocie było błędne, albowiem w chwili uiszczenia wpisu skarżąca nie była zwolniona od kosztów sadowych ani nawet nie wnioskowała o takie zwolnienie). W szczególności za niedopuszczalną uznać należy wykładnię rozszerzającą art. 224 p.p.s.a. (zob. k. 79). Z istoty demokratycznego państwa prawnego wynika bowiem, że niedopuszczalne jest stosowanie tego rodzaju wykładni na niekorzyść strony (art. 2 Konstytucji RP; por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 października 2017 r., I SA/Wa 1355/17, CBOISA). Za brakiem podstaw do zażądania od skarżącej zwrotu tej kwoty przemawia również to, że aktualnie skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych. Reasumując, w realiach niniejszej sprawy nie było podstaw do zasądzenia od Kolegium na rzecz skarżącej kwoty 500 zł. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.