II SA/Gd 192/17

Dnia 3 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę A. S.

J. S. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lutego 2017 r., nr [..], którą organ odwoławczy uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [..] z dnia 6 października 2016 r., nakazującą W. A. i K. A.rozbiórkę garażu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skarga została podpisana przez J. S. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 marca 2017 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), zobowiązano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 złotych informując, że uiszczenie wpisu przez jedną osobę skarżącą, zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 47 § 1 p.p.s.a., wezwano J. S. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dodatkowych 5 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii wraz z załącznikami celem doręczenia uczestnikom postępowania. W zarządzeniu pouczono, że złożenie dodatkowych 5 odpisów skargi (podpisanych przez oboje skarżących) z załącznikami przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugiego skarżącego. Także skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dodatkowych 5 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii wraz z załącznikami celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz pouczony, że złożenie dodatkowych 5 odpisów skargi (podpisanych przez oboje skarżących) z załącznikami przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugiego skarżącego. Ponadto A. S., na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., został wezwany do podpisania skargi znajdującej się w aktach sprawy bądź złożenie skargi z dnia 28 lutego 2017 r. zawierającej własnoręczny, oryginalny podpis skarżącego, celem dołączenia do akt sprawy. W zarządzeniach zakreślono termin 7 dni na ich wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi Odpisy zarządzeń zostały skutecznie doręczone J. S. i A. S. w dniu 3 kwietnia 2017 r. (k. 34 i 35 akt sądowych), zatem zakreślony termin na uiszczenie wpisu sądowego oraz usunięcie braków formalnych skargi upływał w dniu 10 kwietnia 2017 r. W dniu 4 kwietnia 2017 do Sądu złożono skargę podpisaną przez oboje skarżących oraz wymaganą ilość odpisów skargi z załącznikami. Ponadto J. S. wniosła na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 197/17 zwolniono skarżącą z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia - pomimo wezwania - wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zasada wynikająca z ww. przepisu ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. W rozpoznawanej sprawie skarżący – J. S. i A. S. – zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od wniesionej przez nich skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych. W terminie zakreślonym na wykonanie tych obowiązków do Sądu wpłynęła skarga zawierająca podpisy obojga skarżących oraz 5 jej odpisów z załącznikami, a ponadto skarżąca – J. S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i pomoc w tym zakresie została jej przyznana postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/GD 192/17. W tym miejscu wskazać należy, że prawo pomocy jest instytucją prawną dotyczącą podmiotu wskazanego w postanowieniu Sądu, mocą którego udzielono takiej pomocy stronie. W przypadku występowania po stronie skarżących kilku osób i przyznania tylko niektórym z nich zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, nie powoduje automatycznego zwolnienia od obowiązku uiszczania opłat wszystkich skarżących (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 94/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Gdy jedna lub kilka z osób, o których mowa w art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., zostanie zwolniona od kosztów sądowych, obowiązek ich poniesienia ciąży na pozostałych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 707/08, Baza Orzeczeń LEX nr 493639). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z uwagi na złożenie przez skarżącą wniosku o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i uzyskanie tego zwolnienia, to na drugim ze skarżących – A. S., spoczywał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego określonego w zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 marca 2017 r. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie, tj. do dnia 10 kwietnia 2017 r., skarżący nie uiścił należnej opłaty (vide notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku z dnia 17 maja 2017 r., k. 42 akt). Skarżący nie wniósł także o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ww. terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., odrzucił skargę A.S.