II SA/Gd 1033/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący asesor sądowy WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 12 grudnia 2025 r., nr WZON.9534.1.29337.JCH w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej ustalenia poziomu potrzeby wsparcia postanawia umorzyć postępowanie.

Pani W. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z 12 grudnia 2025 r. w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. Skarżąca pismem z 23 kwietnia 2026 r. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wówczas, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.