II SA/Bk 604/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2023 r. sprawy ze skargi A. P. na niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Bk 39/23 przez Prokuratora Okręgowego w Białymstoku w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

A. P. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na niewykonanie wyroków w sprawach II SAB/Bk 39/23 oraz II SAB/Bk 5/23 przez Prokuratora Okręgowego w Białymstoku. Skarżący wskazał, że Prokuratura Okręgowa w Białymstoku nie chce zwrócić mu kwoty wpisów (200 zł), w związku z przegranymi przez nią sprawami II SAB/Bk 39/23 i II SAB/Bk 5/23. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziały Informacji Sądowej z 1 sierpnia 2023 r. skargę rozdzielono na skargi na niewykonanie wyroku w dwóch oddzielonych powołanych przez skarżącego sprawach. Przedmiotowa sprawa została zarejestrowania jako sprawa ze skargi na niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Bk 39/23. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy wskazał, że okoliczności podane przez skarżącego nie polegają na prawdzie. Prokuratura Okręgowa w Białymstoku otrzymała od skarżącego numer konta do przelewu zasądzonych kosztów, który należał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym 24 lipca 2023 r. zwrócono się do skarżącego z pismem w którym wskazano, że kwota kosztów zostanie przelana po wskazaniu właściwego numeru rachunku bankowego. Skarżący do chwili obecnej nie wskazał takiego numeru. W załączeniu do odpowiedzi na skargę przekazano kserokopię wniosku skarżącego z 18 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1), przy czym wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Ze skargi jednak wynika, że skarżący domaga się podjęcia działania z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o sygn. II SAB/Bk 39/23 w zakresie punktu 7, w którym orzeczono o zwrocie kosztów postępowania w wysokości 100 zł. W tym miejscu należy wskazać, że norma wyrażona w art. 154 § 1 p.p.s.a. obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z 27 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 154/08, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Niewykonanie wyroku polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuowaniu postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z 20 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 71/18, CBOSA). Odnosząc się zatem do żądania skarżącego wskazać należy, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienia sprawy - zatrzymania obstrukcji w postępowaniu. Zagwarantowanie go stronom postępowań administracyjnych, które pomimo uwzględnienia ich skarg na bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w dalszym ciągu, nie uzyskują załatwienia ich spraw uzasadnia to, że wyrok w zakresie zobowiązującym do załatwienia sprawy, pomimo swojej prawomocności, nie jest wykonalny w sposób umożliwiający wyegzekwowanie tego przez stronę postępowania. Strona nie ma bowiem innych środków prawnych służących przymuszeniu biernego organu do załatwienia jej sprawy. Inaczej jest jednak z tymi obowiązkami zawartymi w treści wyroku, które są wykonalne. Do orzeczeń wykonalnych w tym trybie należy zaliczyć orzeczenie o przyznaniu określonej sumy pieniężnej, ponieważ wynika z niego konkretne zobowiązanie pieniężne. W tym zatem przypadku przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, a droga przed sądem administracyjnym jest wyłączona, bowiem nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 – zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Go 1136/17, a także postanowienie WSA we Wrocławiu z 18 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 645/20, CBOSA). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniesiona skarga na niewykonanie wyroku w zakresie odnoszącym się do przyznanej skarżącemu sumy pieniężnej jest niedopuszczalna, z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w tym przedmiocie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku orzekł, jak w sentencji postanowienia.