II SA/Bk 410/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia 18 maja 2026 r. nr OB-III.6121.206.2026.DR w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. ,

A. F., reprezentowana przez pełnomocnika A. F., wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia 18 maja 2026 r. nr OB-III.6121.206.2026.DR w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie uznania za obywatela polskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz.143 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zaskarżone w przedmiotowej sprawie postanowienie nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a także postanowieniem kończącym sprawę. Nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Jak wynika z art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zatem nie służy zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postepowania. Co za tym idzie przedmiotowe postanowienie nie należy do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., tj. aktów podlegających kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, to w świetle art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. niedopuszczalna jest również skarga do sądu administracyjnego na to postanowienie. Na marginesie należy wskazać, że organ w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu wskazał stronie, że zażalenie na to postanowienie nie przysługuje. Nadmienić trzeba także, że strona niezadowolona z postanowienia organu o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli, ponieważ stosownie do art. 142 k.p.a. może go zakwestionować w odwołaniu od decyzji, a następnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji. W tym stanie rzeczy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.