II SA/Bk 197/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 listopada 2025 r. nr NFZ04-CUW.4712.5596.2024 CUW.SB w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia zagranicznego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

A. Z. (dalej jako: skarżący) w dniu 23 grudnia 2025 r. wniósł skargę (za pośrednictwem platformy ePUAP) na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 listopada 2025 r. nr NFZ04-CUW.4712.5596.2024 CUW.SB w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia zagranicznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej – o jej oddalenie w całości. W zakresie odrzucenia organ wskazał, że postanowienie Prezesa NFZ z 19 listopada 2025 r. zostało skarżącemu wysłane za pośrednictwem platformy ePUAP i doręczone 19 listopada 2025 r., a skarga została wniesiona do organu 23 grudnia 2025 r., zatem po upływie 30-dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Lubuskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Zielonej Górze, który przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 24 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Go 31/26 przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku, jako sądowi miejscowo właściwemu. W piśmie z 11 lutego 2026 r. skarżący wskazał, że skarga pierwotnie została wniesiona 14 grudnia 2025 r., co potwierdza UPO. Skarga ta nie zawierała treści, co wynikało z błędu technicznego systemu ePUAP. W dniu 23 grudnia 2025 r. skarżący przekazał pełną treść skargi wyłącznie w wykonaniu wezwania sądu do uzupełnienia braków, a nie jako nową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 146 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 p.p.s.a., obliguje Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. do odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 19 listopada 2025 r. (zob. przekazane przez organ potwierdzenie odbioru, k. 84 akt sprawy). Postanowienie zawierało pouczenie o trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 grudnia 2025 r. Skarga natomiast została wniesiona za pośrednictwem platformy ePUAP 23 grudnia 2025 r., a więc po terminie. Organ przekazał skargę do sądu 21 stycznia 2026 r., wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. W odpowiedzi na podniesione przez skarżącego w piśmie z 11 lutego 2025 r. argumenty, Sąd wskazuje, że w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek pisma z 14 grudnia 2025 r. stanowiącego skargę, a tym bardziej brak jest pisma, którego choćby sama nazwa umożliwiała identyfikację przedmiotu zaskarżenia. Poza zatem kopią UPP (k.36), wskazującą na urzędowe poświadczenie przedłożenia jakiegoś dokumentu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (o nieznanej treści) brak jest w sprawie jakiegokolwiek dokumentu z tej daty, który mógłby zostać uznany za skargę. Nawet dokument XMLS na kartach k.13-k.19 został nadany w terminie 30 grudnia 2025 r. W tych okolicznościach dopiero skargę z 23 grudnia 2025 r. można było uznać za skargę wniesioną na postanowienie Prezesa NFZ z 19 listopada 2025 r. W jej treści skarżący wskazał, co uczynił przedmiotem zaskarżenia. Z akt sprawy nie wynika także, aby Sąd (obecnie rozpoznający sprawę czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim) wzywał skarżącego do uzupełniania braków skargi z 14 grudnia 2025 r. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.