II SA/Bk 1882/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant sekretarz sądowy Emilia Jarząbska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 1 grudnia 2025 r. nr SKO.443/20/2025 w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego oddala skargę.

Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją z dnia 1 grudnia 2025 r., nr SKO.443/20/2025, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży (dalej: "SKO", "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łomża (dalej: "Prezydent", "organ I instancji") z dnia 13 listopada 2025 r., nr CUS.DŚR.541.396(0).164.2025, odmawiającą przyznania D. K.(dalej: "skarżący") prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Powyższe decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wnioskiem z dnia 29 października 2025 r. skarżący wystąpił do Prezydenta o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres świadczeniowy 2025/2026. Z wniosku i dołączonych do niego dokumentów wynikało, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i studiuje na Uniwersytecie V. w W. Planowany termin ukończenia studiów upływa w dniu 30 września 2026 r. Utrzymuje się on ze stypendium socjalnego, które od października 2023 r. do lipca 2024 r. było wypłacane w wysokości 2500 zł miesięcznie, a od października 2024 r. do lipca 2025 r. było wypłacane w wysokości 2150 zł miesięcznie. W dniu 18 listopada 2024 r. pomiędzy A. J. (osoba zobowiązana do alimentacji) oraz skarżącym (osoba uprawniona do alimentów) została zawarta ugoda alimentacyjna. Na mocy tej ugody skarżący otrzymuje alimenty w wysokości 50 zł miesięcznie. Wyrokiem z dnia [...] października 2010 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w Łomży Wydział I Cywilny zasądził od T. K. na rzecz małoletniego skarżącego alimenty w wysokości 300 zł miesięcznie. Następnie wyrokiem z dnia [...] grudnia 2021 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w Łomży III Wydział Rodzinny i Nieletnich podwyższył kwotę zasądzonych na rzecz skarżącego alimentów do 500 zł miesięcznie, a następnie wyrokiem zaocznym z dnia [...] października 2025 r. Sąd ten podwyższył kwotę ustalonych alimentów do 1000 zł miesięcznie (począwszy od [...] września 2025 r.). Zgodnie z zaświadczeniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Łomży z dnia [...] października 2025 r., egzekucja alimentów należnych od T. K. na rzecz skarżącego jest nieskuteczna. Decyzją z dnia 13 listopada 2025 г. Prezydent odmówił przyznania skarżącemu prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Powodem odmowy ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego był fakt przekroczenia ustawowego kryterium dochodowego uprawniającego do ubiegania się o to prawo. Organ wskazał, że przeciętny miesięczny dochód skarżącego w 2024 r. wyniósł 2009,48 zł, na który składały się: stypendium socjalne na uczelni wyższej w kwocie 2500 zł miesięcznie w okresie styczeń-lipiec 2024 r. i w kwocie 2150 zł miesięcznie w okresie październik-grudzień 2024 r. oraz alimenty z ugody alimentacyjnej w kwocie 50,00 zł miesięcznie zawartej w dniu 18 listopada 2024 r. Miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę/dochód miesięczny tj. 2009,48 zł dzielone na 1 osobę wyniósł 2009,48 zł. Kwota progowa to natomiast 1209 zł. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza ww. kwoty. Z decyzją nie zgodził się skarżący i w dniu 19 listopada 2025 г. wniósł od niej odwołanie. W odwołaniu zwrócił się o: ponowne ustalenie jego dochodu za 2024 r. i uwzględnienie miesięcy, w których nie otrzymywał stypendium socjalnego, uwzględnienie nieregularnego charakteru stypendium, uznanie rzeczywistych kosztów utrzymania, uwzględnienie nowej decyzji sądu o podwyższeniu alimentów do 1000 zł oraz wydanie pełnej, pisemnej decyzji administracyjnej. Decyzją z 1 grudnia 2025 r. SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazał i omówił przepisy regulujące omawianą materię, m.in. art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (dalej: "u.p.o.u.a."). SKO ustaliło, że w 2024 r. skarżący uzyskał dochód w wysokości 24000 zł (stypendium socjalne 17500 zł (od stycznia 2024 r. do lipca 2024 г.) + 6450 zł (od października 2024 r. do grudnia 2024 r.) + 50 zł z ugody alimentacyjnej za grudzień 2024 r.). W związku z tym średni miesięczny dochód w 2024 r. wynosił 2000 zł i jest on równocześnie średnim miesięcznym dochodem na jedną osobę w rodzinie, gdyż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. SKO stwierdziło zatem, że dochód uzyskany przez skarżącego w 2024 r. przekracza ustawowe kryterium dochodowe określone w art. 9 ust. 2 u.p.o.u.a., dlatego odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Odnosząc się do argumentów odwołania organ odwoławczy uznał, że nie mają one wpływu na zmianę rozstrzygnięcia і ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że błędne jest stanowisko skarżącego, że skoro stypendium socjalne należne za styczeń 2024 r. zostało wypłacone w dniu 28 grudnia 2023 r., to nie powinno być wliczone do dochodu za 2024 r., oraz że w 2024 r. stypendium socjalne nie było jego stałym miesięcznym dochodem, gdyż stypendium socjalne otrzymał tylko za luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec, bowiem w odwołaniu skarżący wskazuje, że w dniu 18 grudnia 2024 r. otrzymał trzy przelewy po 2150 zł (wyrównania za październik i listopad) oraz wypłatę świadczenia za grudzień. Natomiast stypendium za styczeń 2024 r. zostało wypłacone z wyprzedzeniem w dniu 28 grudnia 2023 r. SKO nie podzieliło stanowiska skarżącego, że przy ustalaniu jego dochodu za 2024 r. należało uwzględnić koszty utrzymania wynajmowanego pokoju w kwocie 700 zł miesięcznie, raty za studia w kwocie 512 zł miesięcznie, jedzenia w kwotach 50-100 zł dziennie, konsultacji psychiatrycznych w kwocie 200 zł każdorazowo oraz wydatków na środki czystości, higieny osobistej, ubrania, obuwia, materiałów dydaktycznych, biletów i leków. Zdaniem organu odwoławczego żądanie to nie mogło być spełnione, gdyż ustalenie wysokości dochodu w niniejszej sprawie, poprzez odesłanie zawarte w art. 2 pkt 4 u.p.o.u.a., dokonuje się na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1208). Przywołany przepis nie daje zaś możliwości pomniejszenia dochodu o rzeczywiste koszty utrzymania. W skardze na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skarżący zarzucił jej: 1. naruszenie art. 3 pkt 1 oraz art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez błędne zakwalifikowanie stypendium socjalnego jako stałego, miesięcznego dochodu, mimo że: świadczenie to ma charakter okresowy, nie było wypłacane przez 5 miesięcy (I, VIII, IX, X, XI), a grudniowe przelewy stanowiły wyłącznie wyrównania, a nie miesięczny dochód, 2. błędne ustalenie miesięcznego dochodu - organ przyjął fikcyjną kwotę ok. 2000 zł miesięcznie, mimo realnego braku wypłat w pięciu miesiącach, co narusza zasady ustalania dochodu na potrzeby świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego, 3. naruszenie art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. - organy obu instancji nie zebrały i nie oceniły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego: nieregularności wypłat stypendium, przerw w wypłatach, charakteru wyrównań, rzeczywistych kosztów utrzymania i nowej decyzji sądu o podwyższeniu alimentów do 1000 zł. 4. naruszenie art. 80 k.p.a. - dowody zostały ocenione w sposób dowolny, a nie swobodny, co doprowadziło do ustaleń sprzecznych z rzeczywistym stanem faktycznym. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że organy całkowicie pominęły jego rzeczywistą sytuację materialną. Rzeczywiste koszty jego utrzymania – w tym czynsz za wynajem pokoju (700 zł), opłata za studia (512 zł miesięcznie), koszty wyżywienia, leczenia (m.in. konsultacje psychiatryczne i leki), środki czystości oraz dojazdy – znacząco przewyższają środki, które faktycznie otrzymywał. W okresach, w których nie otrzymywał stypendium (łącznie 5 miesięcy), nie miał żadnych innych dochodów. Organ ustalając dochód nie uwzględnił tych okoliczności, co spowodowało, że ustalenia dotyczące jego rzekomego "stałego, miesięcznego dochodu" są całkowicie oderwane od realiów i naruszają art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W dniu 10 kwietnia 2026 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym poparł on w całości wniesioną skargę i uzupełnił stanowisko skarżącego. Pełnomocnik wskazał, że fakt występowania przerw w wypłacie stypendium nie został poddany pogłębionej analizie. Co więcej zaskarżona decyzja pozostaje w tym zakresie wewnętrznie niespójna. Z jednej strony organ przyznaje, że stypendium nie było wypłacane w sposób równomierny i że w grudniu 2024 r. doszło do przelewów mających charakter wyrównań, a z drugiej przyjmuje, że dochód skarżącego wynosił około 2000 zł miesięcznie, jak gdyby przez cały rok skarżący dysponował porównywalną kwotą środków do bieżącego utrzymania. Pełnomocnik podkreślił także, że organ w treści uzasadnienia nie wyjaśnił, jakie znaczenie dla ustalenia dochodu miał brak wypłat stypendium przez kilka miesięcy w roku. Ponadto, organ pominął wyjaśnienie, czy jednorazowe wypłaty wyrównawcze powinny być traktowane jako dochód przypisany do konkretnego miesiąca wypłaty, czy też jako świadczenie dotyczące wcześniejszych okresów. Poprzestanie na mechanicznym ustaleniu sumy dochodu rocznego, bez analizy jego struktury oraz faktycznej dostępności środków w czasie, prowadzi do sytuacji, w której ustalenia organu mają charakter wyłącznie formalny, a nie rzeczywisty. Pełnomocnik wskazał, że organy pominęły sytuację materialną skarżącego. Wprawdzie skarżący nie twierdzi, że wydatki na wynajem pokoju, studia, wyżywienie, leczenie, środki czystości czy dojazdy powinny zostać automatycznie odjęte od dochodu w rozumieniu ustawy, jednak okoliczności te miały istotne znaczenie dla prawidłowej oceny stanu faktycznego. Pokazywały one bowiem, że przerwy w wypłacie stypendium nie były dla skarżącego jedynie techniczną niedogodnością, lecz oznaczały realny brak środków niezbędnych do utrzymania. Ponadto, organ nie nadał należytego znaczenia nowemu orzeczeniu sądowemu z dnia 31 października 2025 r., na mocy którego alimenty zostały podwyższone do kwoty 1000 zł miesięcznie, począwszy od dnia 24 września 2025 r. Dopiero po pełnym wyjaśnieniu, za jakie okresy przysługiwało stypendium, kiedy zostało faktycznie wypłacone, jaki był charakter poszczególnych przelewów oraz czy skarżący miał w okresach bez wypłat jakiekolwiek inne dochody, możliwe będzie zgodne z prawem rozstrzygnięcie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja SKO z dnia 1 grudnia 2025 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta z dnia 13 listopada 2025 r. odmawiającą przyznania skarżącemu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć wydanych przez organy obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 438, dalej: "u.p.o.u.a."). Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.o.u.a. świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18. roku życia albo, w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia przez nią 25. roku życia, albo — w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności — bezterminowo. W myśl art. 9 ust. 2 u.p.o.u.a. świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 1209 zł, zwaloryzowanej zgodnie z art. 9 ust. 2c–2f tej ustawy. Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 u.p.o.u.a. ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz ich wypłata następują odpowiednio na wniosek osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego. W niniejszej sprawie wniosek został złożony przez skarżącego będącego osobą uprawnioną. Skarżący wystąpił o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres świadczeniowy 2025/2026. We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Do wniosku dołączył szereg dokumentów, w tym zaświadczenie Uniwersytetu V. w W., z którego wynika, że jest studentem kierunku finanse i rachunkowość. Data rozpoczęcia studiów została określona na dzień 1 października 2023 r., natomiast planowana data ich ukończenia — na dzień 30 września 2026 r. Skarżący przedłożył również zaświadczenie o pobranym świadczeniu, z którego wynika, że w okresie od października 2023 r. do lipca 2024 r. otrzymywał pomoc materialną w postaci stypendium socjalnego w wysokości 2500 zł miesięcznie, a w okresie od października 2024 r. do lipca 2025 r. — w wysokości 2150 zł miesięcznie. Skarżący dołączył także ugodę alimentacyjną z dnia 18 listopada 2024 r., zawartą pomiędzy A. J., jako osobą zobowiązaną do alimentacji, a skarżącym, jako osobą uprawnioną do alimentów, na mocy której skarżący otrzymuje alimenty w wysokości 50 zł miesięcznie. Z przedłożonych przez skarżącego orzeczeń wynika ponadto, że wyrokiem z dnia [...] października 2010 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w Łomży, I Wydział Cywilny, zasądził od T. K. na rzecz małoletniego wówczas skarżącego alimenty w wysokości 300 zł miesięcznie. Następnie wyrokiem z dnia [...] grudnia 2021 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w Łomży, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, podwyższył alimenty zasądzone na rzecz skarżącego do kwoty 500 zł miesięcznie. Kolejno wyrokiem zaocznym z dnia [...] października 2025 r. alimenty te zostały podwyższone do kwoty 1000 zł miesięcznie, począwszy od dnia [...] września 2025 r. Z zaświadczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Łomży z dnia 25 października 2025 r. wynika natomiast, że egzekucja alimentów należnych skarżącemu od T. K. była bezskuteczna. Zgodnie z art. 2 u.p.o.u.a., ilekroć w ustawie jest mowa o: dochodzie - oznacza to dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych; dochodzie rodziny - oznacza to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych; dochodzie członka rodziny - oznacza to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3–4b u.p.o.u.a. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2025 r.. poz. 1208), ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie, oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, także inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym alimenty na rzecz dzieci i stypendia doktoranckie przyznane na podstawie art. 209 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm., stypendia sportowe przyznane na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, Dz. U. z 2024 r. poz. 1488 oraz z 2025 r. poz. 28, 620 i 769, a także inne stypendia o charakterze socjalnym przyznane uczniom lub studentom. W myśl art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie rodziny, oznacza to sumę dochodów członków rodziny. W ocenie Sądu wskazać należy, że przy ustalaniu dochodu uwzględnianego przy określaniu prawa do świadczeń rodzinnych, których przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, bierze się co do zasady pod uwagę dochód osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wystąpienia z wnioskiem (por. T. Brzezicki [w:] Świadczenia rodzinne. Komentarz, wyd. II, red. P. Rączka, Warszawa 2025, art. 3). Mając powyższe na uwadze, Sąd podziela ustalenia organów i wskazuje, że z wniosku skarżącego oraz załączonych do niego dokumentów jednoznacznie wynika, że w 2024 r. skarżący uzyskał dochód w łącznej wysokości 24 000 zł. Na kwotę tę składały się: stypendium socjalne w wysokości 17 500 zł za okres od stycznia 2024 r. do lipca 2024 r., stypendium socjalne w wysokości 6450 zł za okres od października 2024 r. do grudnia 2024 r., a także alimenty w wysokości 50 zł wynikające z ugody alimentacyjnej za grudzień 2024 r. Średni miesięczny dochód skarżącego w 2024 r. wynosił zatem 2000 zł. Skoro skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, ustalony średni miesięczny dochód stanowi zarazem średni miesięczny dochód na osobę w rodzinie. Zdaniem Sądu zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Organy prawidłowo ustaliły, że stypendium socjalne stanowi dochód skarżącego, a dochód ten, wynoszący 2000 zł miesięcznie, niewątpliwie przekracza ustawowe kryterium dochodowe określone w art. 9 ust. 2 u.p.o.u.a., tj. kwotę 1209 zł. W konsekwencji świadczenie z funduszu alimentacyjnego nie mogło zostać skarżącemu przyznane. Podkreślenia też wymaga, że wbrew zarzutom skarżącego, ustalenia dotyczące wysokości jego dochodu należało uznać za prawidłowe. Skarżący podnosił, że organy błędnie zakwalifikowały stypendium socjalne jako stały dochód. Należy jednak zauważyć, że przepisy posługują się pojęciem "dochodu", a nie "dochodu stałego". Dochód ten nie jest również ustalany wyłącznie w ujęciu miesięcznym, lecz poprzez odniesienie do dochodu uzyskanego w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wystąpienia z wnioskiem. Dla ustalenia wysokości dochodu nie miał zatem decydującego znaczenia fakt, że stypendium nie było wypłacane w niektórych miesiącach, skoro następnie skarżącemu wypłacono wyrównanie za ten okres, a w ujęciu rocznym jego dochód pozostawał na poziomie ustalonym przez organy. Organy nie były również zobowiązane do szczegółowego badania charakteru poszczególnych przelewów ani do ustalania, czy w okresach, w których stypendium nie było wypłacane, skarżący uzyskiwał inne środki utrzymania. Sąd dostrzega sytuację skarżącego i ma na uwadze, że nieregularna wypłata stypendium socjalnego mogła utrudniać mu bieżące funkcjonowanie. Kwestia nieterminowej wypłaty stypendium pozostaje jednak poza zakresem kompetencji organów rozpoznających wniosek o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego i może ewentualnie stanowić przedmiot odrębnych wyjaśnień skarżącego z uczelnią. Sąd podziela również stanowisko organów co do braku podstaw do uwzględnienia w sprawie rzeczywistych kosztów utrzymania skarżącego. Jak wskazano powyżej, ustalenia wysokości dochodu dokonuje się - poprzez odesłanie zawarte w art. 2 pkt 4 u.p.o.u.a. - na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten nie przewiduje możliwości pomniejszenia dochodu o rzeczywiste koszty utrzymania ani uwzględniania innych okoliczności, na które powoływał się skarżący. Znaczenia dla dokonanych przez organy ustaleń nie mogło mieć również orzeczenie z dnia 31 października 2025 r., na mocy którego alimenty należne skarżącemu zostały podwyższone do kwoty 1000 zł miesięcznie, począwszy od dnia 24 września 2025 r. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 ani art. 80 k.p.a. Materiał dowodowy został zgromadzony w sposób wyczerpujący i oceniony w całokształcie, zgodnie z zasadą swobodnej, a nie dowolnej, oceny dowodów. Wyniki tej oceny nie naruszają prawa i nie budzą wątpliwości. Tok rozumowania organów został przedstawiony w uzasadnieniach decyzji sporządzonych zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienia te zawierają zarówno wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięć wraz z jej wyjaśnieniem, jak i ustalenia faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Reasumując, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu działania organów były prawidłowe. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono fakty istotne dla oceny sprawy, a wynikające z nich ustalenia nie budzą wątpliwości co do ich prawidłowości. W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie miało ustalenie wysokości dochodu skarżącego, którego organy dokonały w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.