II SA/Bk 1179/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska – Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ł. i H. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stosunków wodnych na gruncie postanawia: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie

W dniu 18 marca 2014 r. skarżący złożył dwa pisma procesowe: jedno zatytułowane jako sprzeciw drugie jako zażalenie – skarga. Z treści obu pism wynika, że skarżący przede wszystkim wnosi o anulowanie postanowienia referendarza sądowego wydanego w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nadto z treści tych pism wynika, że intencją skarżącego jest jak najszybsze zakończenie postępowania przed sądem i przekazanie akt organowi. W piśmie zatytułowanym sprzeciw skarżący wprost wnioskuje wycofanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania między innymi wówczas, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest prawem strony i co do zasady wiąże Sąd, który uznaje tę czynność za niedopuszczalną, jedynie wówczas, gdy stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności – art. 60 ww. ustawy. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie było skuteczne. Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.