II SA/Bk 10/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi T. L. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w postaci dopłaty do wypoczynku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku

Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2018 r. oddalono skargę w sprawie niniejszej. W dniu 29 czerwca 2018 r. skarżący – T. L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W uzasadnieniu wniosku podał, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie dopełnił swoich obowiązków i nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 P.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przewrócenie. Na wstępie odnieść się należy do kwestii dochowania przez 7 – dniowego terminu do jego złożenia. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, termin ten należy uznać za zachowany. Przyjąć bowiem należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 26 czerwca 2018 r., czyli po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W dniu 29 czerwca 2018 r. skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie terminu w siedzibie sądu. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Skarżący jako powód uchybienia terminu wskazał nie dopełnienie obowiązku w tym zakresie przez pełnomocnika reprezentującego go z urzędu. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika (vide: postanowienia NSA z: 15 października 2014 r., I FZ 394/14, pub. Lex 1517812; 13 września 2013 r., II OZ 751/13; 23 maja 2013 r., II OZ 385/13; 21 marca 2013 r., II OZ 188/13, 9 stycznia 2013 r., I OZ 958/12; 28.4.2009 r., I GZ 59/09, pub. CBOSA). Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienia NSA z: 11 marca 2009 r., I OZ 198/09; 3 marca 2009 r., I OZ 155/09; pub. CBOSA). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie. Nie występują również, zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie żadne okoliczności ekskulpujące zaniechanie profesjonalnego pełnomocnika, a w konsekwencji - samego skarżącego. W tym stanie rzeczy brak należytej staranności po stronie pełnomocnika skarżącego nie może stanowić o wystąpieniu wyjątkowego przypadku pozwalającego na przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.