I OZ 925/18

Dnia 11 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 10/18 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi T. L. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w postaci dopłaty do wypoczynku postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2018 r. odmówił skarżącemu T. L. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że wyrokiem z dnia 19 czerwca 2018 r. oddalono skargę w sprawie niniejszej. W dniu 29 czerwca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W uzasadnieniu wniosku podał, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu nie dopełnił swoich obowiązków i nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku. Zdaniem Sądu, złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Powołując się na ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, zgodnie z którym w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie ulegało wątpliwości, iż pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie. Nie wystąpiły jednocześnie, w ocenie Sądu, żadne okoliczności ekskulpujące zaniechanie profesjonalnego pełnomocnika, a w konsekwencji - samego skarżącego. W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że brak należytej staranności po stronie pełnomocnika skarżącego nie mógł stanowić o wystąpieniu wyjątkowego przypadku pozwalającego na przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. L., podnosząc zarzut naruszenia art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, ze niedochowanie terminu było przez niego niezawinione, w sytuacji, gdy to profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego bez kontaktu z nim nie dochował terminu przewidzianego w ustawie. W oparciu o powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że bez wątpienia treść art. 244 § 2 oraz art. 177 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obligowała pełnomocnika wyznaczonego na podstawie prawa pomocy do złożenia wniosku o uzasadnienie, a następnie do sporządzenia skargi kasacyjnej, ewentualnie do sporządzenia opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Czynności te nie zostały przez pełnomocnika dokonane, zaś ich niewykonanie nie zostało konsultowane ze skarżącym, który zaraz po uzyskaniu informacji o braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wraz z wnioskiem o uzasadnienie. W tej sytuacji nie sposób dopatrzeć się w działaniu skarżącego jego winy, a niestaranność pełnomocnika, zwłaszcza profesjonalnego nie powinna wywoływać negatywnego skutku dla strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), strona, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Z kolei we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Skarżący upatrywał braku własnej winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 sierpnia 2018 r. r. w tym, że ustanowiony na jego rzecz pełnomocnik nie wywiązywał się ze swych obowiązków procesowych w stosunku do swego mocodawcy. Powyższe twierdzenie nie powoduje jednak, że wniosek strony należało uznać za usprawiedliwiony. Strona ponosi bowiem wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych. Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Pełnomocnik, reprezentujący stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. W takiej sytuacji, prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji, iż sama tylko okoliczność braku złożenia przez pełnomocnika wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie mogła stanowić podstawy przywrócenia uchybionego terminu. Również w zażaleniu nie przedstawiono żadnej dodatkowej argumentacji, która mogłaby podważyć zasadność powyższych twierdzeń. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.