II SA/Bd 919/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

H. S. wniosła w dniu 25 lipca 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Do skargi załączony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym skarżąca podniosła, że o możliwości przywrócenia do wniesienia skargi dowiedziała się podczas bezpłatnej porady prawnej w dniu 24 lipca 2017r. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała swój podeszły wiek i chorobę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: - zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, - dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Jak wynika z rozpatrywanego wniosku, skarżąca o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jak również o okolicznościach jego przywrócenia dowiedziała się korzystając z bezpłatnej porady prawnej w dniu 24 lipca 2017r. Ten dzień Sąd przyjął za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, złożenie wniosku w dniu 24 lipca 2017r. należy zatem uznać za dokonane z zachowaniem terminu. Dokonana została również czynność do dokonania której terminowi uchybiono, zatem wniesienie skargi. Możliwa jest zatem merytoryczna ocena złożonego wniosku, a ocenie podlega wobec tego przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Skarżąca, wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu, powołała się na swój podeszły wiek i chorobę. Wskazać należy, że kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w okolicznościach złożonych przez skarżącą wyjaśnień prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Skarżąca przystąpiła do toczącego się postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, co wiąże się z pewnymi uprawnieniami ale również obowiązkami, takimi jak konieczność dochowywania terminów w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym. Podnoszenie w tej sytuacji argumentu wieku oraz choroby, mimo, iż Sąd nie kwestionuje prawdziwości tej argumentacji, nie uzasadnia braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Nie jest to bowiem sytuacja nagła i nadzwyczajna, która wystąpiła w okresie, w którym należało wnieść skargę i skutecznie to uniemożliwiła. Zwrócić uwagę należy, że skarżąca korzysta z pomocy osób trzecich, bowiem zarówno odwołanie od decyzji pierwszej instancji, jak i pisma w toku postępowania odwoławczego, skarga, wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o przywrócenie terminu nie zostały sporządzone przez skarżącą osobiście a jedynie przez nią podpisane. Skarżąca zatem nie pozostaje zupełnie bez pomocy, co Sąd również wziął pod uwagę przy ocenianiu kwestii winy przy uchybieniu terminu, w związku z czym stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.