II SA/Bd 893/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2024 r. sprawy ze skargi Prokurator Rejonowy na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości diet radnych postanowił umorzyć postępowanie.

Prokurator Rejonowy w Aleksandrowie Kujawskim pismem z dnia 7 czerwca 2023 r. zaskarżył do tut. Sądu dwie uchwały Rady Miejskiej w Aleksandrowie Kujawskim w przedmiocie wysokości diet radnych tj.: - uchwałę z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21 w sprawie ustalenia diet dla radnych Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego za udział w pracach Rady Miejskiej i jej organów (sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SA/Bd 892/23), - uchwałę z dnia 17 grudnia 2021 r. nr XLIII/342/21 zmieniającą uchwałę z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21 w sprawie ustalenia diet dla radnych Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego za udział w pracach Rady Miejskiej i jej organów. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Aleksandrowa Kujawskiego, reprezentując Radę Miejską w Aleksandrowie Kujawskim wskazał, że uwzględniając dyspozycję art. 94 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności zaskarżonych uchwał. Postanowieniem z 15 listopada 2023 r. tut Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie uznając, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą Prokuratora Rejonowego w Aleksandrowie Kujawskim na uchwałę z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21 w sprawie ustalenia diet dla radnych Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego za udział w pracach Rady Miejskiej i jej organów (sygn. akt II SA/Bd 892/23). Następnie, z uwagi na uprawomocnienie się wyroku tut. Sądu z 15 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Bd 892/23, którym stwierdzono nieważność ww. uchwały Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21, Sąd postanowieniem z 19 stycznia 2024 r. wydanym w niniejszej sprawie podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2008, s. 579). Skarga w niniejszej sprawie dotyczy uchwały Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego z dnia 17 grudnia 2021 r. nr XLIII/342/21 zmieniającej uchwałę tego organu z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21 w sprawie ustalenia diet dla radnych Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego za udział w pracach Rady Miejskiej i jej organów. Przed tutejszym Sądem równolegle toczyło się postępowanie zainicjowane skargą Prokuratora Rejonowego w Aleksandrowie Kujawskim na uchwałę Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21 w sprawie ustalenia diet dla radnych Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego za udział w pracach Rady Miejskiej i jej organów, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 15 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Bd 892/23 stwierdzającym nieważność tej uchwały w całości. Zgodnie z art. 94 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. 2023 r. poz. 40 ze zm.) uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem. Zaznaczyć przy tym należy, że w przypadku postępowania wszczętego skargą na akt prawa miejscowego bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego może mieć miejsce m.in. w sytuacji, gdy zakwestionowany akt przestanie obowiązywać (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II OSK 502/09; por. też B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, nr Lex 99943). W ocenie Sądu skoro uchwała Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego z dnia 8 listopada 2021 r. nr XL/321/21 w sprawie ustalenia diet dla radnych Rady Miejskiej Aleksandrowa Kujawskiego za udział w pracach Rady Miejskiej i jej organów, na skutek prawomocnego stwierdzenia jej niezgodności z prawem przez tut. Sąd, utraciła moc obowiązującą, to uznać należy, że utrata mocy obowiązującej tej uchwały jest okolicznością przesądzającą o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, które dotyczy uchwały nowelizującej z dnia 17 grudnia 2021 r. nr XLIII/342/21, bowiem uchwała ta pełni jedynie funkcję wprowadzenia zmian do uchwały pierwotnej, a zatem nie ma ona samodzielnego bytu prawnego. Byt prawny aktu prawnego, którego przedmiotem jest wprowadzenie zmian do innego aktu prawnego, zależy od istnienia w systemie prawnym aktu nowelizowanego. Jedyną funkcją aktu nowelizującego jest bowiem modyfikacja treści normatywnej aktu nowelizowanego. Ten skutek prawny aktu nowelizującego realizuje się zaś w chwili wejścia w życie takiego aktu (por. – w odniesieniu do ustaw nowelizujących – S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2004, s. 190). Jeżeli więc akt nowelizowany utraci moc obowiązującą, pozbawione mocy obowiązującej stają się również normy prawne wprowadzone do takiego aktu w przeszłości przez akt nowelizujący. Akt nowelizujący staje się wówczas pozbawiony znaczenia prawnego. Oznacza to w szczególności, że zbędne i bezprzedmiotowe jest dokonywanie kontroli legalności takiego aktu. Nawet bowiem stwierdzenie jego wadliwości nie spowodowałoby skutku w postaci eliminacji zmian, jakie akt ten wprowadził do systemu prawa. Zmiany te zostały już bowiem wyeliminowane w następstwie wcześniejszej utraty mocy obowiązującej aktu nowelizowanego (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 102/10). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekał o jego umorzeniu.