II SA/Bd 708/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. M. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 sierpnia 2025 r., nr 10070/680/4376314/2024 (postępowanie nr 470960273) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

O. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 22 sierpnia 2025 r., nr 10070/680/4376314/2024 (postępowanie nr 470960273) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 stycznia 2025 r., nr 010070/680/4376314/2024 (postępowanie nr 470960273) o uchyleniu prawa do świadczenia wychowawczego. W piśmie z 22 sierpnia 2026 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 143 ze zm.– dalej "p.p.s.a.") Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżąca skutecznie cofnęła skargę, albowiem nie można uznać aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa. W związku z tym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji