II SA/Bd 577/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. postanawia odrzucić skargę.

M. S. – dalej skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pracę MOPS-u w B., który w jego ocenie odmawia mu wyżywienia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 maja 2023 r. wezwano skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez sprecyzowanie skargi tj. wskazanie czy stanowi ona skargę na: a) działalność organu, a jeśli tak – którego organu dotyczy skarga (Dyrektora MOPS czy Prezydenta M. B.), b) bezczynność organu, a jeśli tak – rozpoznania jakiego wniosku dotyczy, c) decyzję, postanowienie lub inny akt organu, a jeśli tak – wskazanie organu, który wydał ten akt, datę wydania i numer aktu lub nadesłanie jego kopii. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 czerwca 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący złożył pismo datowane na dzień 20 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należy stwierdzić, że skarga ta podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W przedmiotowej sprawie ze skargi nie wynika czy skarżący wskazując na "odmawianie mu wyżywienia przez MOPS w B." zarzuca wskazanemu organowi niewłaściwe działanie czy też brak działania w sytuacji kiedy działanie powinno być podjęte. Nie wiadomo także czy ewentualna "odmowa wyżywienia" przejawiła się wydaniem decyzji, postanowienia lub innego rozstrzygnięcia. Nie wiadomo także czy skarżący wskazując na "odmowę wyżywienia" chce w istocie zakwestionować działanie lub bezczynność organu, czy też chodzi mu wyłącznie o zdyscyplinowanie pracowników organu (byłaby to skarga w rozumieniu art. 227 kpa). Z tego względu skierowano do skarżącego ww. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, skarżący złożył pismo z dnia 20 czerwca 2023 r. z którego nie wynika odpowiedź na żaden ze wskazanych w wezwaniu punktów. Należy zatem uznać, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. W konsekwencji, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.