II SA/Bd 472/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. i T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. C. K. i T. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej. W piśmie z dnia [...] maja 2017 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że władze ogródków działkowych w związku ze skarżonym postanowieniem podjęły działania zmierzające do pozbawienia członkostwa skarżących w PZD i w przypadku ziszczenia się tej sytuacji dojdzie do nieodwracalnych skutków dla skarżących, zwłaszcza zostaną pozbawieni prawa użytkowania działki, na której jest altana będąca przedmiotem postępowania. Ponadto skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego przez organu zarówno I jak i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływanej dalej jako: P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zatem obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z przesłanek. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przechodząc do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd w świetle argumentów wniosku oraz materiału akt sprawy nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Skarżący bardzo ogólnikowo, mało precyzyjnie i bez odniesienia się do konkretów sprawy wskazali na mogące powstać trudne do odwrócenia skutki oraz niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody, wynikające z nałożonego przez organ obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej. Przywołanie argumentacji za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ale także uprawdopodobnienie czy udowodnienie takiego żądania, leży przede wszystkim w interesie wnioskodawcy, a co za tym idzie, należy wzmóc w takiej sytuacji wszelką aktywność związaną z wykazywaniem zasadności takiego wniosku. Skarżący nie podjęli jakichkolwiek działań zmierzających w kierunku by dowieść przesłanek ustawowych warunkujących ochronę tymczasową, szczególnie w kontekście kosztów ekspertyzy i jej wpływu na sytuację skarżących. Nawet nie wskazali jakie koszty musieliby ponieść w związku z wykonaniem tej ekspertyzy. Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek nie pominął treści zawartych w aktach niniejszej sprawy, analizując je pod kątem przesłanek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Analiza tych akt nie wskazuje na okoliczności mogące przemawiać za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania jego wykonania. Nadmienić jednocześnie należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada skargi, jej zasadności ani legalności samego postanowienia. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania bada wyłącznie zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471). Na marginesie już tylko wskazać trzeba, że nałożony obowiązek sporządzenia oceny technicznej z całą pewnością ma na celu ochronę szeroko pojętych interesów skarżących. Konstatując, w ocenie Sądu wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie uzasadnia ewentualnej możliwości spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania nałożonych obowiązków, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzekł jak w sentencji postanowienia.