II SA/Bd 227/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na pismo [...] Zarządu Dróg w [...] z dnia v stycznia 2016 r., znak [...] w przedmiocie ograniczenia dojazdu do posesji postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. S. P. w imieniu swojej siostry W. P. wniósł do [...] Zarządu Dróg w [...] skargę dotyczącą zajęcia pasa drogowego przed jego posesją i sprzedaży koperty parkingowej [...]. Podkreślił, że obecnie ma ograniczy dojazd do kamienicy. W odpowiedzi na powyższą skargę pismem z dnia [...] stycznia 2016 r., znak [...] Zarząd Dróg w [...] wyjaśnił, że pas drogowy przed kamienica nie jest do niej przypisany w zakresie parkowania pojazdu. Zaznaczył, że ulica [...] jest droga publiczną, a parkowanie pojazdów odbywa się na podstawie projektu organizacji ruchu. Podkreślił także, że nie ma obowiązku zagwarantowania właścicielowi kamienicy pasa drogowego z przeznaczeniem na parkowanie pojazdu przed jego posesją. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższe pismo [...] Zarządu Dróg w [...] skarżąca W. P. reprezentowana przez brata zarzuciła, że wyniku sprzedaży [...] kolejnej koperty parkingowej ma znacznie utrudniony dojazd do kamienicy tym bardziej, że aktualnie wykonuje remont [...] piętra budynku. W odpowiedzi na skargę [...] Zarząd Dróg w [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, że przedmiot skargi nie mieści się przedmiocie kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne określonym w art. 3 § 2 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej powoływanej jako p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi W. P. jest pismo [...] Zarządu Dróg w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. wyrażające stanowisko tegoż organu odnośnie zajęcia pasa drogowego i sprzedaży koperty parkingowej [...]. Wobec tego, że taki rodzaj rozstrzygnięcia nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych - skargę na pismo [...] Zarządu Dróg w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., niebędące ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej - uznać należy za niedopuszczalną. Jest to pismo informujące i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera trzech decydujących o takim charakterze pisma cech, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, lecz jest oświadczeniem, nie wskazuje podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia, a przede wszystkim nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w stosunku do konkretnej osoby fizycznej, a jedynie w sposób generalny wyjaśnia tryb wnoszenia odwołania. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy wniesienie skargi jest niedopuszczalne, z innych przyczyn, aniżeli wymienionych w punktach od 1 - 5. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.