II SA/Bd 1162/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe w sprawie.

Pismem z dnia 19 sierpnia 2021 r. M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] i przyznało M. M. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem od dnia 1 czerwca 2021 r. do dnia 30 czerwca 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że decyzja autokontrolna nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania zaistniało dopiero w toku postępowania. Taka sytuacja zachodzi zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia decyzji, czy też wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (tak m.in. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2014 r., II GSK 177/14, Lex nr 1450679, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 maja 2014 r., I SA/Ol 313/14, Lex nr 1473638). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Po wniesieniu skargi do Sądu, Kolegium w ramach autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji oraz orzekło co do istoty sprawy przyznając świadczenie pielęgnacyjne. Wskazać należy, że art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości. Skarżąca nie zaskarżyła decyzji autokontrolnej z dnia 6 września 2021 r. Reasumując, skoro w toku postępowania zapadło orzeczenie z dnia 6 września 2021 r., eliminujące z obrotu prawnego zakwestionowane w skardze rozstrzygnięcie Kolegium z dnia [...] sierpnia 2021 r., zachodzi konieczność umorzenia niniejszego postępowania sądowego - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - z uwagi na jego bezprzedmiotowość.