II SA/Rz 1399/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1399/21 o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia – uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1399/21 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako punkt I i dodać punkt II o treści: "zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego K. B. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego."

Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, uchylił ją wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...]. Odpis powyższego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem doręczony został skarżącemu (za pośrednictwem pełnomocnika) 23 grudnia 2021 r. W dniu 4 stycznia 2022 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego. Wniosek należało uwzględnić. Stosownie do brzmienia art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie Sąd obowiązany był do zamieszczenia w wydanym wyroku rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego. Wynika to z regulacji zawartej w art. 200 i art. 209 P.p.s.a. W świetle pierwszego z powołanych unormowań, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W świetle art. 205 § 2 P.p.s.a., zalicza się do nich koszty sądowe i wynagrodzenie pełnomocnika. Z kolei, wedle powołanego art. 209 P.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Ze względu więc na fakt, że wydanym w sprawie niniejszej wyrokiem Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję ją poprzedzającą, a więc uwzględnił skargę, a w skardze tej zawarty był wniosek o zasądzenie kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego), koniecznym stało się uzupełnienie przedmiotowego orzeczenia o rozstrzygnięcie zasądzające od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Wysokość tych kosztów określa § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.), stanowiąc, że jest to kwota 480 zł. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 157 § 1, § 2, § 3 w zw. z art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. oraz w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego wyżej rozporządzenia.