II SA/Bd 112/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: odrzucić skargę.

A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Jednocześnie, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 112/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 12 maja 2014 r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Skarżący wniósł o pozytywne załatwienie sprawy. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 112/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 7 lipca 2014 r. skarżący złożył zażalenie od ww. postanowienia ponownie wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Skarżący wniósł o pozytywne załatwienie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 792/14 oddalił zażalenie skarżącego wskazując, że skarżący nie wykazał, że znajduje się w takiej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 września 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 15 października 2014 r. skarżący zaskarżył ww. zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 r. sygn. akt II OZ 1255/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 112/14 ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie natomiast z § 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: do 10.000 zł - 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 grudnia 2014 r., A. K. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r. Wobec powyższego, termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącemu w dniu 5 stycznia 2015 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący do dnia dzisiejszego wpisu nie uiścił. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.