II OZ 993/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. i K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 447/15 o odmowie sporządzenia uzasadnienia postanowienia w sprawie ze skarg Z. K. i K. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 447/15 odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia tego Sądu z dnia 24 lutego 2016 r. oddalającego wniosek Z. K. i K. K.o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie ze skarg Z. K. i K. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 163 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), uzasadniane są postanowienia, które podlegają zaskarżeniu. Przepisy wskazanej ustawy nie przewidują zaś, w ocenie Sądu, środka zaskarżenia wobec postanowienia o odmowie uzupełnienia uzasadnienia wyroku, gdyż ustawie tej w ogóle nie jest znana instytucja uzupełnienia uzasadnienia wyroku. W art. 157 § 1 P.p.s.a. dopuszczono jedynie możliwość ubiegania się o uzupełnienie wyroku (jego sentencji), jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzasadnienie wyroku może być zaś kwestionowane wyłącznie w drodze skargi kasacyjnej. Z tych też powodów wniosek skarżących o uzupełnienie uzasadnienia wyroku, jako nieprzewidziany w ustawie procesowej, nie został uwzględniony. Postanowienie oddalające takie żądanie, wydano na rozprawie zgodnie z dyspozycją przepisów art. 160 i art. 90 § 1 P.p.s.a., wobec braku przepisu przewidującego jego zaskarżalność, nie podlegało zaś uzasadnieniu. Z tych też względów Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 141 § 3 w zw. z art. 166 P.p.s.a. odmówił sporządzenia uzasadnienia orzeczenia z dnia 24 lutego 2016 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli Z. K. i K. K., wnosząc o jego uchylenie i rozpatrzenie wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 163 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Z kolei katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu określa art. 194 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy. Wśród wymienionych tam postanowień, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, znajduje się postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Podkreślić w tym miejscu należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowelizacja ustawy procesowej, wprowadzona ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658 - dalej zwanej "ustawą nowelizującą"), mocą której został w art. 194 § 1 dodany pkt 5a wskazujący na to, że zaskarżone mogą być również postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie "odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia", mający w niniejszej sprawie zastosowanie. Skoro zatem możliwość zaskarżenia postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r. o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku wynika wprost z art. 194 § 1 pkt 5a P.p.s.a., to nieuprawnione jest stanowisko Sądu, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia, a tym samym nie wymaga ono uzasadnienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. jak w sentencji.