Sygnatura
II OZ 965/26
Postanowienie NSA z 29 września 2026 r., II OZ 965/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 29 września 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. sp. z o. o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 887/26 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 887/26, odmówił S. sp. z o. o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 stycznia 2026 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki. S, sp. z o. o. z siedzibą w W. - dalej: "skarżąca", "Spółka", w skardze na ww. decyzję zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W jego uzasadnieniu podniesiono, że wykonanie decyzji spowoduje możliwość wystąpienia zagrożenia mienia, wystąpienia nieodwracalnych skutków, a także powstania strat finansowych po stronie skarżącej. Wskazano, że wobec oczywiście nieprawidłowego rozstrzygnięcia organów, prawdopodobnym jest, że decyzje zostaną przez Sąd uchylone. W związku ze znacznym prawdopodobieństwem stwierdzenia przez Sąd braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki, w przedmiotowej sprawie zostanie spełniona przesłanka istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, wynikającej z wykonania nałożonego obowiązku. Powołując się na poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, że ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. Wykonanie nakazu rozbiórki może prowadzić do zaistnienia w majątku inwestora znacznej szkody. Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazała skarżąca, w przedmiotowej sprawę istotnym jest, że demontaż nośnika może spowodować nieodwracalne uszkodzenie jego elementów, w szczególności elementów świecących. Co więcej, zobowiązanie skarżącej do dokonania demontażu spowoduje wystąpienie po jej stronie dodatkowych nakładów finansowych w kwocie 9 800,00 zł (koszt demontażu), 6 000,00 zł (koszt składowania średnio za 6 miesięcy) oraz szkody w związku z niezrealizowanymi kampaniami reklamowymi na kwotę ok 174 937,03 zł (średnio za okres 6 miesięcy). Rozpoznając powyższy wniosek Sąd pierwszej instancji wskazał, że nie zawierał on informacji dotyczących sytuacji finansowej skarżącej Spółki. W konsekwencji, wobec braku przedstawienia stanu majątkowego spółki (i potwierdzenia go stosowną dokumentacją), Sąd nie jest w stanie zestawić go z podanymi szacunkowymi kosztami wykonania obowiązku wynikającego z orzeczonego nakazu rozbiórki (które to również nie zostały w żaden sposób udokumentowane) i w konsekwencji ocenić, czy istnieje ryzyko wystąpienia znacznej szkody o charakterze materialnym. Zauważenia wymaga, że w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) - dalej: "P.p.s.a.", ustawodawca nie wskazał na ryzyko wystąpienia każdej, jakiejkolwiek szkody. Unormowano, że potencjalna szkoda, której ryzyko wystąpienia może dotknąć skarżącego wskutek wykonania zaskarżonego aktu, a która to uzasadnia wstrzymanie jego wykonania, musi mieć charakter kwalifikowany. W tej sytuacji tylko kompleksowe uargumentowanie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, zawierające szczegółowe i potwierdzone stosownym materiałem źródłowym informacje w aspekcie finansowego stanu strony skarżącej oraz konsekwencji majątkowych wykonania objętego wnioskiem rozstrzygnięcia, pozwala sądowi administracyjnemu rozważyć, czy pierwsza z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. może rzeczywiście wystąpić. Z tych wszystkich przyczyn, wobec niewykazania przez skarżącą spółkę ryzyka wystąpienia przesłanek, warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiodła skarżąca Spółka zarzucając: a) naruszenie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., poprzez: - niezasadne uznanie, że demontaż urządzenia reklamowego nie powoduje niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków, - niezasadne przyjęcie, że koszty rozbiórki urządzenia reklamowego nie mogę stanowić znacznej szkody dla spółki, - niezasadne uznanie, że podniesione we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, i w konsekwencji niezasadne wydanie postanowienia o odmowie wykonania zaskarżonej decyzji; b) naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z przepisem art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z przepisem art. 6 oraz art. 8 K.p.a. poprzez oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, mimo że Skarżący uprawdopodobnił przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W oparciu o powyższe zarzuty Spółka wniosła o: - uchylenie w całości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2026 r. i przekazanie sprawy ww. Sądowi do ponownego rozpoznania, - zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia powyższe zarzuty dodatkowo umotywowano. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie potwierdza stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że okoliczności podane przez skarżącą we wniosku nie pozwalają na uznanie, że w sprawie mamy do czynienia z możliwością wystąpienia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ochrony tymczasowej winna być stosowana wyjątkowo, a przesłanki warunkujące jej zastosowanie wykładane ściśle. W okolicznościach przedmiotowej sprawy należy zwrócić uwagę, że przy demontażu nośnika reklamowego nie zachodzi przesłanka w postaci trudnych do odwrócenia skutków, natomiast podane przez skarżącego kwoty utraty potencjalnego dochodu przez reklamodawcę, czy też same koszty rozbiórki, nie są szkodą, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak już wskazano powyżej, z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że to na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zadaniem sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 13 sierpnia 2026
- Symbol z opisem
- 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
- Skarżony organ
- Inspektor Nadzoru Budowlanego
- Sędziowie
- Małgorzata Masternak - Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III SA/Po 838/26 · 29 września 2026
Postanowienie WSA w Poznaniu z 29 września 2026 r., III SA/Po 838/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Sygnatura: II SA/Łd 272/26 · 29 września 2026
Wyrok WSA w Łodzi z 29 września 2026 r., II SA/Łd 272/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Sygnatura: II SA/Łd 417/26 · 29 września 2026
Wyrok WSA w Łodzi z 29 września 2026 r., II SA/Łd 417/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny