II OZ 96/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2645/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r., znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2645/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. B na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r., znak: [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że pismem z 22 listopada 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych jego skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. poprzez wskazanie numeru PESEL i nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Jednocześnie Sąd wezwał do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Braki te miały zostać uzupełnione w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych została dwukrotnie awizowana w dniach 27 listopada 2023 i 5 grudnia 2023 r. i uznana za doręczoną w dniu 11 grudnia 2023 r. Skarżący nie uiścił jednak wymaganego wpisu sądowego od skargi, a także nie nadesłał numeru PESEL i wymaganego odpisu, w związku z czym Sąd, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił skargę. Zażaleniem S. B. zaskarżył powyższe postanowienie podnosząc, że zostało ono wydane na podstawie nieprawdziwych przesłanek, bowiem Poczta Polska nie awizowała żadnej przesyłki, którą skarżący był wzywany do uzupełnienia braków skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i lit. b wskazują, że pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń oraz numeru PESEL wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Natomiast przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W przedmiotowej sprawie nie jest kwestionowane, że wniesiona na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r., skarga S.B. będąca pierwszym pismem w sprawie, nie spełniała zarówno wymogów formalnych jak i fiskalnych. Skarżący nie wskazał w niej swojego numeru PESEL, nie załączył do niej wymaganej liczby jej odpisów i nie uiścił od niej wpisu sądowego. W związku z powyższym, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz w trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżący została wezwany do uzupełnienia ww. braków skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania te skutecznie doręczono skarżącemu - w trybie art. 73 p.p.s.a. - dnia 11 grudnia 2023 r., a zatem termin do uzupełnienia przedmiotowych braków upływał skarżącemu z dniem 18 grudnia 2023 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, termin ten upłynął bezskutecznie. W tej sytuacji obowiązkiem Sądu było odrzucenie skargi, od której nie uiszczono należnego wpisu (art. 220 § 3 p.p.s.a.) oraz jako pisma, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Odnośnie natomiast podnoszonych z zażaleniu okoliczności wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, z uwagi na niemożność doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej ww. wezwania w sposób bezpośredni, przesyłka je zawierająca została pozostawiona we wskazanej na potwierdzeniu odbioru placówce pocztowej, o czym w dniu 27 listopada 2023 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego (k. 12 akt sądowych). Kolejne zawiadomienie o możliwości odebrania przesyłki – jak wynika z adnotacji na kopercie - zostało pozostawione w dniu 5 grudnia 2023 r., a zwrot nastąpił w dniu 12 grudnia 2023 r. z uwagi na niepodjęcie przesyłki z placówki pocztowej. Przepis art. 73 p.p.s.a. dla przyjęcia tzw. "fikcji doręczenia" wymaga, by w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zgodnie z którym "Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe". W przypadku niepodjęcia pisma w terminie o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 omawianego przepisu). Wobec zatem dopełnienia wymogów z art. 73 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że przedmiotowa korespondencja została doręczona skarżącemu w trybie ww. przepisu w dniu 11 grudnia 2023 r. Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Samo wskazanie przez skarżącego, że zawiadomienia (tzw. awiza) mogły nie być w przedmiotowej sprawie pozostawione w jego oddawczej skrzynce pocztowej, nie mogło skutecznie obalić tego domniemania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.